asheghi

2006-07-07T06:40:00.001-07:00

2006-07-06T07:27:00.000-07:00

چقدر جای تو خالی ست
کجاست لحظه دیدار
میان بغض، سکوتی از جنس فریاد است
بیا، که دیده، تو را آرزوی دیدار است
تو از قبله نوری، من از تبار صبوری
تو از سلاله عشقی، من از دیار نیاز
من از نگاه مانده به در خسته ام، عزیز رویایی
تویی نشسته به فردایم، بگو که می آیی
اگر نگاه منتظرم را گواه می خواهی
اگر شکسته دلی را بهانه میدانی
اگر سکوت غریبانه آیت عشق است
اگر صبر، صبر، صبر، بهای دیدار است
به جان غنچه نرگس تو را خریدارم
نشان ده مهر تو بر دل، به شوق دیدارم
من عاشقانه تو را در نماز از خدا می خواهم
شکوه نام تو را خوانده ، باز می خوانم
هزار پنجره از این نگاه لبریز است
بگو بگو که وقت طلوع ستاره نزدیک است

2006-07-02T07:10:00.001-07:00

عشق

ملغمه ای از روحیات مهار ناپذیر و ظاهرا ناهمسازه.ادمها هنگامی عاشق هستنندکه ترکیب عجیب و غریبی از لذت ودرد شیدایی و اندوه سرمستی و نامیدی روتو صیف کنندعشق ظاهرا یه سفینه فضایی که فقط بین دو مکان در حرکت جهنم و بهشت. قدیمیترین شعر عاشقانه دنیا موجود در هجدهمین سلسله پادشاهی مصر باستان سروده شده است عشق تو دنیا از قدیم تعابیر زیادی رو براش اوردن مثلا تو مصر عشق رو شکلی از شیدایی خایان در نظر گرفته انند یا برخی از اعراب می گفتتند جنون اشکال مختلفی دارد که عشق یکی از این اشکال است عشق از نظر فروید یک پدیده جنسی است پدیدهای که ناشی از واپس زدگی جنسی در زندگی وسر خوردگی ان می بیند در سال 1925 تهییه کننده افسانه ای هالیوود سام گالدوین به فروید در ازای نوشتن یه فیلنامه در مورد عشق 100 هزار دلار پیشنهاد داد چون فروید رو متخصص عشق در جهان می دونستند ولی فروید عملا هیچ حرفی واسه گفتن نداشت چون دل مشغولی عمده او جنسیت بود:اریش فروم با خلاصه کردن دیدگاه فروید نتیجه گرفت عاشق شدن همیشه به غیر طبیعی بودن نزدیک بوده است همیشه با کوری نسبت به واقعیت همراه بوده است وسواس گونه وبا بنتقالی از اشیا دوست داشتنی کودکی صورت می پذیردچارز داروین یکی از بزرگترین نظریه پردازان علم روانشناسی است یه روز داروین نظراتشو در مورد زن و عشق داشتن و نداشتنش نوشت در مورد نداشتنش حدودا5صفحه سودهاش نوشت ولی در مورد داشتنش نوشت یه زن از یه سگ بهتره تا اینکه عاشق دختر عمویش میشود و بعدا بزگترین نظریه ها را در مورد عشق می دهد افلاطون در رساله فدروس این طور بیان می کند که وقتی کسی معشوقش را می بیند روحش به یاد وضعیت تکامل یافتعه ای می افتد که پیش از تولداز ان برخوردار بوده است این یادوری باعث تجدید حیات روح می شود کهاز ان به صورت رشد مججدد بالها تعبییر می شود همزمان با رشد بالها روح به تپش می افتد و با احساس هایی نظیر عذاب جدان وازردگی و درد به ستوه می اید جالب بدونین که عشق رو در قرن 15 به مالخولیا تعبیر می کردنند که در حقیقت هم همین است اخه به مالخولیا پریشانی روان می گویند واز اون به بهد در مورد عشق تحقیق شده ابن سینا هم نظریه هایی داده تا اینکه به نظریه استنبرگ می رسیم که به قاعده مثلث استنبرگ مشهور است که در اون عشق به سه قسمت عشق پر شور عشق صمیمی و عشق پوچ تقسیم کرده که توضیح اون روخواهم گفتدر اخر چیزی که مسام از زمان خلقت ادم تا به حال عشق مهمترین مشغله ادما بوده ولی از نظرمن عشق یه مرض یه می دونیم که مرض همیشه نا خوشا یند پس چطور ادما محتاج عشقنند چون عشق یه مرض خوشا ینده من از نظراتون بی دریغ نکنید مرسی وسلام

www.deldadeha.tk

deldadeha1@yahoo.com

montazere nazarate shoma hastam

ba sepas

majid

2006-06-30T09:47:00.000-07:00

گفتی برو گفتم به چشم این بود کلام آخرین

گفتی خداحافظ تو گفتم:همین گفتی: همین

گریه نکردم پیش تو با اینکه پرپر می زدم

با خون دل از پیش تو رفتم و باز نیومدم

بازی عشق تو را جانانه باختم مثل بازنده خوب مردانه باختم

همه ثروت من تحفه درویش نفسم بود که به تو شاهانه باختم

لبخند آخرین من دروغ معصومانه بود

برای پنهان کردن داغ دل دیوانه بود

من مات مات از بازی شطرنج عشق می آمدم

شاه مهره ی دل رفته بود من لاف بردن می زدم

من لاف بردن می زدم

قلعه ی عشق اسب غرورلشگر تارومار عشق

دادم به ناز رخ تو این همه یادگار عشق

گفتم ببر هرچی که هست رقیب جلد چیره دست

گفتی که مغروری هنوز از فتح این همه شکست

بازی عشق تو را جانانه باختم مثل بازنده خوب مردانه باختم

همه ثروت من تحفه درویش نفسم بود که به تو شاهانه باختم

2006-06-30T09:30:00.000-07:00

2006-06-27T11:29:00.000-07:00

لطفا منو از نظرهای قشنگتون بی نصیب نذارین

با تشکر

مجید

ID YAHOO :deldadeha1

E-MAIL : deldadeha1@yahoo.com

آدرس دیگه وبلاگ

www.deldadeha.tk

2006-06-27T08:31:00.000-07:00

چقدر عاشق شدن زیباس و چقدر عشق ورزیدن قشنگه. ولی کاش میشد به این دنیا اعتماد کرد. تا دلتو میدی دست کسی دنیا روشو بر میگردونه اونوقت تو موندی و دلی که دست دیگریه. دلت نمیخواد پسش بگیری دلشو گرفتی ولی اون میخواد دلشو پس بگیره. فکر میکنه تو لیاقت دلشو نداری. هرچی بگی " دوستت دارم، من تو رو بیشتر از همه چیز و همه کس تو دنیا میخوام" باورش نمیشه. مگه هر کسی از این دنیا حقی نداره؟ پس حق تو چیه؟ من که حقم عشقمه. با همه وجودم میخوام حقمو از این دنیا بگیرم. حتی اگه از همه هستیم بگذرم باید حقمو بگیرم. تو چی؟ میتونی؟

2006-06-19T03:21:00.000-07:00

گل سرخ

نزديك ظهر است و هوا گرم، اما گرمتر از هوا ،گرماي عشق است.عزيزي گل سرخي به دستم داد به ناگاه آتش رنگش مرا به رخ يار برد و بي اختيار دلم لرزيد،اشك در چشمانم حلقه زد.چشمانم بازند اما هيچ نمي بينم.گل سرخ چنان مدهوشم كرده كه ديگر به هيچ فكر نمي كنم. گل سرخ را بر لبانم مي گذارم و مي بوسمش به اميدي كه شايد لب يار باشد وهمچون توتيا بر چشمانم مي كشم وبا خود مي گويم، تو را بر چشمانم جاي است.چگونه از ياد ببرم عشقم را؟ مگر ميشود! دوستي مي گفت : بگذار و بگذر. من از او گذشتم اما چگونه از خود بگذرم، چگونه راضي شوم پا بر دل عاشقم بگذارم.كاش آن قدر زيبا بودم كه جز من كسي در نظرش جلوه نمي كرد. كاش آن قدر بزرگ بودم كه مرا با كسي مقايسه نمي كرد. كاش بتي بودم در چشمانش.كاش مي توانستم او را براي يك لحظه فقط يك لحظه با خود همراه كنم. كاش قبل از رفتنش دستانش را روي قلبم مي فشاردم تا تپيدنش را حس كند. كاش روز وداع چشمانش را به التماس چشمانم ميهمان مي كردم. كاش قلبش، قلبم را ميهمان مي كرد.چه راحت مي خنديد، چه راحت از من مي گذشت ، چه قدر آرام بود كاش از آن آرامش ذره اي هم به من هديه مي كرد. مي دانم بيهوده دل در گرو يار دارم مي دانم مرا به سوي او راهي نيست اما چه كنم كه عشق را با عقل دوستي نيست.گل سرخ را در آغوش كشيدم آن قدر بوسيدمش كه در مقابل بوسه هايم سر به زير افكند ودر مقابل گرماي آغوشم پرپر شد. آه، چه قدر خود خواهم گل سرخ را پژمردم.خميدگي ساقه و گلبرگ پرپر شده ي گل سرخ به من گفت كه او مرا نمي خواهد ونخواهد خواست . چه قدر خودخواهم! اما مگر مي شود خود را نبينم، مگر مي شود اشك هاي شبانه ام را نبينم، مگر مي شود قلب از هم گسيخته ام را نبينم، مگر مي شود گل سرخ را نديد گرفت!!!وتو اي قلبم مرا ببخش به خاطر همه ي

خود خواهي هايم و به خاطر همه ي از خود گذشتن هايم و ببجش به خاطر عاشق كردنت، به خاطرلرزیدنت، به خاطر شکستنت و به خاطر تنها ماندنت

email : deldadeha1@yahoo.com زدست ديده و دل هر دو فرياد

كه هر چه ديده بيند دل كند ياد

بسازم خنجري نيشـش ز پولاد

زنم بر ديده تا دل گـــردد آزاد

2006-06-19T03:02:00.000-07:00

تو می دانی ، من هم می دانم (که ) راه ما دارد از هم جدا می شود تو در خاطرات من زنده خواهی بود، حتی بعد از رفتنت هیچگاه خداحا فظی نکن با اینکه خوشی هایمان از دست رفته است الان فقط یک غم وجود دارد که نخواهد رفت من سعی کردم این را بفهمم، سعی کردم دلیلی برایش بیابم ولی این دل به گونه ای است که انگار نمی خواهد آرامش پیدا کنداینها اشک هستند یا (شراره آتش ؟!)( که ) انگار ( به جای اشک) باران آتش از چشمانم می بارد فصل ها می آیند و می روند اما انگار فصل درد و رنج تمامی نداردرنگ های بیچارگی بسیار عمیق ( پررنگ) است و در طی قرن ها کمرنگ نمی شود کسی چه می داند چه اتفاقی قرار است بیفتد و ما دیگر چه چیزهایی را باید تحمل کنیم هیچگاه خداحافظی نکن

2006-06-14T03:42:00.000-07:00

عشقی جدا از معشوق

روزی شیوانا پیر معرفت یکی از شاگردانش را دید که زانوی غم بغل گرفته و گوشه ای غمگین نشسته است. شیوانا نزد او رفت و جویای حالش شد. شاگرد لب به سخن گشود و ازبی وفایی یار صحبت کرد و اینکه دختر مورد علاقه اش به او جواب منفی داده و پیشنهاد ازدواج دیگری را پذیرفته است.
شاگرد گفت که سالهای متمادی عشق دختر را در قلب خود حفظ کرده بود و با رفتن دختر به خانه مرد دیگر او

احساس می کند باید برای همیشه با عشقش خداحافظی کند.
شیوانا با تبسم گفت:" اما عشق تو به دخترک چه ربطی به او دارد؟"
شاگرد با حیرت گفت:" ولی اگر او نبود این عشق و شور و هیجان هم در وجود من نبود

شیوانا با لبخند گفت:" چه کسی چنین گفته است. تو اهل دل و عشق ورزیدن هستی و به همین دلیل آتش عشق و شوریدگی دل تو را هدف قرار داده است. این ربطی به دخترک ندارد. هر کس دیگر هم جای دختر بود، تو این آتش عشق را به سمت او می فرستادی. بگذار دخترک برود! این عشق را به سوی دختر دیگری بفرست. مهم این است که شعله این عشق را در دلت خاموش نکنی. معشوق فرقی نمی کند چه کسی باشد! دخترک اگر رفت با رفتنش پیغام داد که لیاقت این آتش ارزشمند را ندارد. چه بهتر! بگذار او برود تا صاحب واقعی این شور و هیجان فرصت جلوه گری و ظهور یابد! به همین سادگی

2006-06-14T01:11:00.000-07:00

در سایه عشق تو،آفتاب شدم

بگو عشق، باز چه در کلاه شعبده ات داری؟این بار چه آزمونی،چه تردستی برایم سوغات آوردی؟این بازی بازنده

ای ندارد،هرکس که دل بدهد،برنده است،وهرکس که دل نسپارد تاهمیشه ناکام می ماند و این حکایت من است که به تو دل دادم و این سرنوشت توست که به من دل سپاری!در عشق ورزیدن،هیچ مقصدی نیست.در این مسیر،چاره،بیچارگی است وآنچه تو را سزاوارتر است،دشوارتر است.عشق تو را به هر موجودی که می بینم نثارمی کنم.همین که تو در گوشه ای از این زمین نفس میکشی به من نیرو میدهد.همین که یاد کسی که دوستش دارم به لحظه های من معنا میدهد،برایم کافی است.زمان رفیقم شد ورازهای بسیارش را با من نجوا کرد.مرا چه شب ها که ماه دیده است.روزگار به من آموخت که اگر قدرتمند باشی،عشقی را که تو را قوی تر میکند جذب می کنی و اگر ضعیف بمانی،همواره در حال فرو رفتنی و آنکه به سمت تو می آید،تو را ضعیف تر خواهد کرد.
من در سایه عشق تو ،آفتاب شدم.حالا نمی خواهم در سایه بمانم.کسی که با آفتاب همراه شدهمیشه به دنبال روشنایی است.همسایه سایه شدن یعنی در حصار ماندن،تغییر کردن،ایستادن و فرورفتن.آنچه پیش آید،نتیجه هوشمندی روح ماست.هیچ تصوری از تو نخواهم داشت.جزآنکه از آمدنت دلشادم.هیچ قولی به تو نمی دهم جز آنکه،راست بگویم و هیچ نقشی را برای دلخوشی تو بازی نکنم.من دیگر نمی ترسم. زندگی تنها مجال ما برای کسب آگاهی است.هرکس بیشتر بداند پیش تر می رود.عشق از چشمه های حکمت و معرفت آب می نوشد.من درجستجوی عشقی شور انگیزم.عشقی که مرا بالا ببرد و ترس هایم را هر گاه که قد می کشنداز ریشه بکند

بگذاریم که احساس ،حرف خودش را بزند.طبیعت راه خودش را برود و من وتو هر کدام خودمان باشیم.بی هیچ واهمه ای از متفاوت بودن.باز هم شب گذشت و من عبورش را ندیدم.در انتظار باش تا با ابرهای بهار بباری. روزگار،به من آموخت به هر چه دل می بندی باید همسنگش،توان دل کندن رانیز داشته باشی

2006-06-09T07:23:00.000-07:00

سخاوت دستهاي زيباي تو

به اين لحظه های عاشقی مان قسم
به اين كلام مقدس عشق قسم خيلی دوستت دارم.
سوگند ميخورم كه با تو تا آخرين لحظه زندگی ام خواهم ماند
عزيزم و سوگند ميخورم كه به پای عشقت خواهم سوخت
به اين ثانيه های پر ارزش زندگی قسم ،
به اين كعبه مقدس عشق قسم كه تنها عاشق قلب مهربان تو هستم عزيزم
سوگند ميخورم كه عشقت هر آنچه كه سوزنده باشد
من در آتش آن بسوزم چونكه ميدانم آتش عشق تو برايم هيچگاه درد آور و سوزناك نيست

سوگند ياد ميكنم كه در سيلاب عشقت فرو روم چونكه ميدانم
هيچ گونه سختی و عذابی را نخواهم كشيد

در لحظه اول ديدارمان و لحظه ای كه عاشق هم شديم
مست شراب عشقت شدم پس سوگند ميخورم به اين جام شراب كه تنها
از جام قلب تو مست عشق شوم و سوگند ميخورم به اين لحظه زيبا و پر از عشق
كه تمام فكر و زندگی ام تو باشی و نام تو باشد و عشق تو باشد عزيزم
آمدی در قلبم چه زيبا هم آمدی

آمدی و مرا ديوانه و عاشق خودت كردی پس سوگند ميخورم كه با تو بمانم ، بمانم و عاشق هم بمانم

نه مجنون باشم و نه فرهاد تنها خود خودم باشم و سوگند ميخورم كه اينك كه عاشق شدم
با آرامش با تو باشم بدون هيچ دغدغه و يا دلهره و يا ترسی از عشق

سوگند ميخورم كه تنها نام مقدس تو را بر زبان بياورم

به اين نام زيبايت قسم كه در اين سفر دشوار دستانت را
رها نكنم و تو را هر چه زودتر به سرزمين عشاق برسانم
به آن قبله گاهی كه روبروی آن نشسته ای و از خدای خويش
آرزوی مرا داری قسم كه به خاطر تو تمام سختی ها و مشكلات را تحمل كنم
و به خاطر تو سالها انتظار بكشم تا روزی به تو برسم و تو را در آغوش بگيرم
به آن اشكهای مقدست قسم

به آن اشكهايی كه روی گونه های نازنينت سرازير شده است قسم كه هيچگاه حرفی نزنم كه قلبت شكسته شود
و كاری نكنم كه دلت به درد بيايد و چشمانت خيس شود

عزيزم اينك دستانت را به من بده و بگذار دستانت را محكم
و با تمام وجودم بفشارم و سوگند خويش را برايت ياد كنم

E-mail: deldadeha1@yahoo.com

2006-05-28T07:46:00.000-07:00

كوچه

بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم

در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشي

د باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد

يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم

پر گشوديم و درآن خلوت دلخواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه محو تماشاي نگاهت

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم آمد تو به من گفتي از اين عشق حذر كن

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب آيينه عشق گذران است

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است

باش فردا كه دلت با دگران است

تا فراموش كني چندي از اين شهر سفر كن

با تو گفتم حذر از عشق ؟ ندانم

سفر از پيش تو ؟ هرگز نتوانم

روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد

چون كبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدي من نه رميدم نه گسستم

بازگفتم كه تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم نتوانم

اشكي از شاخه فرو ريخت

مرغ شب ناله تلخي زد و بگريخت

اشك در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خنديد

يادم آيد كه دگر از تو جوابي نشنيدم

پاي دردامن اندوه كشيدم

نگسستم نرميدم

رفت در ظلمت غم آن شب و شبهاي دگر هم

نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم

نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم

بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

از فريدون مشيري

2006-05-28T07:07:00.000-07:00

برای او که همیشه انتظار آمدنش را میکشم....... یاسهای سپید را به پیشوازت خواهم فرستاد در جشن مهربانانه ی باران تا قدومت را نوازش کنند و مریمهای سفید را تاقی بر سرت خواهم کرد تا حریر بدنت در زیر قطره های باران عشق تکیده نشوند و تو را تا آن زمان که نفس در سینه دارم دوست خواهم داشت. چشمان همچون نیلوفرت را با شقایق دشت پیوند میزنم تا دنیا همیشه برایت ارغوانی باشد و نامت را بر گلبرگهای گل سرخ خواهم نوشت و آنرا در خانه ی نسترن محفوظ خواهم کرد

ID YAHOO : deldadeha1

2006-05-26T23:55:00.000-07:00

در سياهی بيکران آسمان بدنبال تو ميگردم
ای که در بيکرانی شب نهان شده ای
من هنوز چشم انتظار تو هستم
تا باری ديگر
آرامش بخش زندگیم باشی
ولی چراهنوز
دلگرم اميدم که برگردی
وقتی
.....رفتنت را بازگشتی نيست
چرا سکوت بی تو بودن را انتهايی نيست
چرا شب ظلمانيم را پايانی نيست
چرا ز بودن تو نشانی نيست
من هنوز هم با تو ام
با تمام نبودن هايت

2006-05-25T02:12:00.000-07:00

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود

وین راز سر به مهر به عالم ثمرشود

گویند سنگ لعل شود در مقام صبر

آری شود و لیک خون جگر شود

از هر کرانه تیر دعا کرده ام روان

باشد کز آن میانه یکی کارگر شود

ای جان حدیث ما بر دلدار باز گو

از کیمیای تو زر گشت روی من

آری به یمن لطف شما خاک زر شود

در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب

یارب مباد آنکه گدا معتبر شود

2006-05-25T01:33:00.000-07:00

خدا گفت :ليلي يك ماجراست ، ماجرايي آكنده از من .ماجرايي كه بايد بسازيش .شيطان گفت : تنها يك اتفاق است . بنشين تا بيفتد .آنان كه حرف شيطان را باور كردند ، نشستندو ليلي هيچ گاه اتفاق نيافتاد . مجنون اما بلند شد ، رفت تا ليلي را بسازد .خدا گفت : ليلي درد است ، درد زادني نو ، تولدي به دست خويشتن .شيطان گفت : آسودگي ست . خيالي ست خوش .خدا گفت : ليلي ، رفتن است ، عبور است و رد شدن .شيطان گفت : ماندن است . فرو ريختن در خود .خدا گفت : ليلي جستجوست . ليلي نرسيدن است و بخشيدن شيطان گفت : خواستن است . گرفتن و تملك .خدا گفت : ليلي سخت است . دير است و دور از دست .شيطان گفت : ساده است . همين جا و دم دستو دنيا پر شد از ليلي هاي زود . ليلي هاي ساده اينجايي .ليلي هاي نزديك لحظه اي .خدا گفت : ليلي زندگي است . زيستني از نوعي ديگر .ليلي جاودانه شد و شيطان ديگر نبودمجنون ، زيستني از نوعي ديگر را برگزيد و مي دانست كه ليلي تا ابد طول مي كشد ليلي گريه کردليلي گفت : امانتي ات زيادي داغ است . زياد تند است .خاكستر ليلي هم دارد مي سوزد ، امانتي ات را پس مي گيري ؟خدا گفت : خاكسترت را دوست دارم ، خاكسترت را پس مي گيرم .ليلي گفت : كاش مادر مي شدم ، مجنون بچه اش را بغل مي كرد .خدا گفت : مادري بهانه عشق است ، بهانه سوختن ؛ تو بي بهانه عاشقي ، تو بي بهانه مي سوزي .ليلي گفت : دلم مي خواهد ، ساده ، بي تاب ، بي تب خدا گفت : اما من تب و تابم ، بي من مي ميري ليلي گفت : پايان قصه ام زيادي غم انگيز است ، مرگ من ، مرگ مجنون ، پايان قصه ام را عوض مي كني ؟خدا گفت : پايان قصه ات اشك است . اشك درياست ؛دريا تشنگي است و من تشنگي ام ، تشنگي و آب . پاياني از اين قشنگتر بلدي ؟ليلي گريه كرد . ليلي تشنه تر شد .خدا خنديد .خدا گفت : زمين سردش است . چه كسي مي تواند زمين را گرم كند ، ليلي گفت : من . خدا شعله اي به او داد . ليلي شعله را توي سينه اش گذاشت سينه اش آتش گرفت . خدا لبخند زد . ليلي هم .خدا گفت : شعله را خرج كن . زمين ا م را به آتش بكشليلي خودش را به آتش كشيد . خدا سوختنش را تماشا مي كرد .ليلي گر مي گرفت .خدا حافظ مي كرد .ليلي مي ترسيد . مي ترسيد آتش اش تمام شود . ليلي چيزي از خدا خواست . خدا اجابت كرد .مجنون سر رسيد . مجنون هيزم آتش ليلي شد . آتش زبانه كشيد . آتش ماند . زمين خدا گرم شد .خدا گفت : اگر ليلي نبود ، زمين من هميشه سردش بود

2006-05-23T06:24:00.000-07:00

تقديم به تمامي آناني كه هنوز هم تكه اي ازآسمان در چشمانشان

جرعه اي ازدريا در دستانشان

وتجسمي زيبا ازخاطره ي ايثار گل سرخ

در معبود ارغواني دل هايشان به يادگار مانده است

نخستين چكه ناودان بلند يك احساس را

در قالب كلامي از جنس تنفس با غنچه هاي معصوم

ياس

به روي حجم سپيد يك برگه ميريزم

وآنرا با لهجه ي همه ي پروانه صفت هاي اين گيتي

بي انتها

به آستان نيلوفري تمامي دل هاي زلال هديه مي كنم

در پناه خالق نيلوفرها مهربان وشكيبا بمانيد

یا حق

ID YAHOO : deldadeha1

2006-05-21T07:33:00.000-07:00

اگر فضای دلت پر از مهر و گرمای عشق است

و اگر قلبت تا ابدیت لبریز از شور عشق است

پس نگاه مرا ببین
همیشه در رویای من خواهی بودسالها بود که در دنیای رویاها زندگی می‌کردم و همیشه در دنیای واقعی

حضور فریب و تظاهر را همه جا حس می‌کردم. همه جا تلاشهای بیهوده مردم در راه رسیدن به بیشترها را می‌دیدم. می‌دیدم که عشق و محبت در زیر پاهایی که با شتاب به طرف خواسته‌های بیشتر می‌دویدند لگدمال می‌شود و در حال نابودیست. عشق از اوج آسمانها به خاک فراموشی سقوط کرده و چشمی نبود که آن را ببیند. بچه‌ها نیز در آغاز با عشق و محبت همبازی و کم کم که بزرگ می‌شدند آن را همچون بازیچه‌ای کنار ‌گذاشته و در دنیای بزرگترها حل می‌شدند.ولی من هرگز رویای کودکی‌ام را رها نکردم. با همه ناملایمات اطراف و اطرافیانم باز آن را در قلب و مغزم نگهداشتم. از همان آغاز عاشق بودم، عاشق ماندم و می‌دانم که عاشق نیز از این دنیا خواهم رفت. عشق همچون گدازه‌های آتشفشان در رگهایم جاری است و مرا همیشه تبدار خویش نموده است. مغزم، بدنم و تمام وجودم همیشه داغ عشق خواهد داشت.به جستجوی مهر و محبت بودم. به دنبال عشق همه جا و همه سو دویدم، نگاه کردم، ولی افسوس چیزی ندیدم. تا اینکه دست سرنوشت مرا به سوی تو کشید و حالا تو را یافتم. گفتی که روح بی‌کالبدی بودی که آمدنم تو را کامل کرد. نه، من کالبد بی‌روحی بودم که تو در من دمیدی و مرا زنده کردی. صدای تو، نغمه جانفزای ابدیت من شد. اگر در ملکوت زمین، غرق من شدی، فهمیدی که من نیز غرق در ملکوت مهر تو شدم. در حریم امن یکدگر غنودیم، باهم نفس کشیدیم، باهم خندیدم و باهم گریستیم. اکنون طلسم تنهائیم شکسته شد و روح سرگشته‌ام با تو سامان گرفت. با تو کامل شدم و واژه گمشده عشق، در دفتر سرنوشت من رقم زده شد. و عشق تو مرا به سرزمین رویایی ترانه‌ها دعوت کرد و تمام وجودم پر از عطر شکوفه‌های بهاری گشت. دوباره عشق را می‌دیدم که از خاک نمناک عشق تو جوانه زده و لحظه به لحظه بیشتر می‌روید. بر بالای آسمان زندگیم پرنده عشق تو بال می‌زند و ابرهای تیره رفته‌اند و آسمان همیشه آبی مهر تو پدیدار شده‌اند. تو را پر از عمری انتظار یافته‌ام و اگر، سرنوشت بخواهد بازی دیگری کند و برای امتحان من تو را از من بگیرد، عشق تو دیگر تمام لحظه‌های باقی عمر مرا پر کرده است و به شکرانه عشقت تا ابدیت احساس خوشبختی خواهم نمود. یک لحظه با تو بودن، عمر مرا چنان سودمند کرده است که باقی آن منتی است که خدای عشق به من عطا کرده است.عشق تو مرزی ندارد، احساسم نسبت به تو نیز مرزی نمی‌شناسد. من اسیر آزادی عشق تو شده‌ام. دریچه قلبم باز است و رازی را در خود پنهان ندارد و تنها خزانه دار عشق توست. داروی مهر تو درد تنهایی مرا شفا بخشید. اگر دیروز تو با من آغاز گردید، ولی بدان که فردای روشن

من با تو ساخته شد و تا زنده‌ام نهایت عشق و سعادت جاودان من با وجود مقدس تو در رگهایم جاریست

نازنینم، اکنون که از عالم رویاها به دنیای حقیقی رسیده‌ام و حقیقت همچون رویا می‌نماید، اکنون که دست تو را در دست خود دارم، رهایت نخواهم کرد و آرزویم این است که تا ابدیت نخوابم تا احساس با تو بودن لحظه‌ای از من جدا نشود

2006-05-21T07:23:00.000-07:00

سراغ از من نمی گیری گل نازم

نمی شناسی صدای کهنه ی سازم

نمی دونی مگه اینجا دلم تنگه؟

نمی دونی مگه با غصه دمسازم؟

هوای گریه داره این دل سردم

چشام گریون صدام لرزون تویی دردم

شبا تو کوچه ی پر ماتم پاییز

به دنبال چراغ خونه می گردم

برات گفتم حدیث برگ خشک و باد

لالایی قصه ی پروانه و شمشاد

سراغ از من نمی گیری نگیر

امافراموشم نکن پروانه ی زیبا

سرود بی وفایی رو چرا خوندی؟

مگه لالایی هامو برده ای از یاد؟

نذار یادت بره پروانه ی زیبای من روزی

شده قلبی اسیر خونه ی غم ها

e-mail : deldadeha1@yahoo.com

I LOVE YOU

2006-05-19T08:19:00.000-07:00

اما من و تودور از هم مي پوسيم

غمم از وحشت پوسيدن نيست

غمم از زيستن بي تو ٬ دراين لحظه ي پر دلهره است

ديگر از من تا خاك شدن راهي نيست

از سر اين بام اين صحرا

، اين دريا پر خواهم زد ،
خواهم مرد غم تو ،

اين غم شيرين را با خود خواهم برد

2006-05-17T07:13:00.000-07:00

e-mail: deldadeha1@yahoo.com

2006-05-17T06:15:00.000-07:00

نمي خواهم بميرم

نمي خواهم بميرم ، با كه بايد گفت ؟

كجا بايد صدا سر داد ؟

در زير كدامين آسمان،روي كدامين كوه ؟

كه در ذرات هستي ره برد طوفان اين اندوه

!كه از افلاك عالم بگذرد پژواك اين فرياد

كجا بايد صدا سر داد ؟

فضا خاموش و درگاه قضا دور است

زمين كر، آسمان كور استن

مي خواهم بميرم با كه بايد گفت ؟

اگر زشت و اگر زيبا

اگر دون اگر والا

من اين دنياي فاني را

هزاران بار از آن دنياي باقي دوست تر دارم

.به دوشم گر چه بار غم توان فرساست

وجودم گر چه گرد آلود سختي هاست

!نمي خواهم از اينجا دست بردارم

تنم در تار و پود عشق انسانهاي خوب نازنين بسته است.

دلم با صد هزاران رشته با اين خلق

...با اين مهر، با اين ماهبا اين خاك

...با اين آب

پيوسته است

.مراد دل از زنده ماندن، امتداد خورد و خوابم نيست

توان ديدن دنياي ره گم كرده در رنج و عذابم نيست

هواي همنشيني با گل و ساز و شرابم نيست

جهان بيمار و رنجور است

.دو روزي را كه بر بالين اين بيمار بايد زيست

اگر دردي ز جانش بر ندارم ناجوانمردي است

نمي خواهم بميرم تا محبت را به انسانها بياموزم

بمانم تا عدالت را برافرازم ، بيافروزم

خرد را ، مهر را تا جاودان بر تخت بنشانم

به پيش پاي فرداهاي بهتر گل بر افشانم

!!!چه فردائي، چه دنيائي

...جهان سرشار از عشق و گل و موسيقي و نور است
! نمي خواهم بميرم اي خدا

!اي آسمان

!اي شب

نمي خواهم

نمي خواهم نمي خواهم

مگر زور است ؟

فريدون مشيري

2006-05-17T05:31:00.000-07:00

doostet daram

E-mail : deldadeha1@yahoo.com

majid

eshgh

2006-05-14T09:55:00.000-07:00

شب،مهتاب،من

دیشب با خیال تو به مهتاب سفر کردم

از کنار شاخه بید زمان از یاد تو گذر کردم

این بار باز نگاهت همچون صدایت غم پنهانی داشت

زخم های دیرنت سرپوشی از پریشانی داشت

من با خیال تو دیشب از جادی بی انتهای شب گذر کردم

این بار باز هم از حسادت به مهتاب نظر نکردم

بی تو مرا، مهتاب رنگی دگر است

زلف های پریشان شب برایم غم دگرست

بی تو شب برایم کابوسی از آخرین نگاه توست

چشمان پور شور تو در شب برایم فانوس راه

بازکابوس رفتن تو در خیالم نقش می بست

با زلفی پریشان ، با زخم دیرینت سوار بر دوش باد

و کابوس رفتنت مرا به آتش کشید

بی تو بودن و بی تو به مهتاب نگاه کردن

برایم دردو کینه و آه و حسرت

دیشب با خیال یاد توشب را به صبح سر کردم

این بار هم باز ازروی خجالت به تو نظر نکردم

بی تو بودن و بی تو به مهتاب نگاه کردن برای من کابوسی از رفتنه دیرینه توست

2006-05-13T09:55:00.000-07:00

نمي دونم تا حالا دقت كرديد كه لحظات زندگي ما چقدر آروم و سريع مي گذرن، بي صدا ، تا عبور وحشتناك لحظات زندگي و عمرمون رو ندونيم، خواه ناخواه اين عمر ما هم دير يا زود تموم ميشه پس بهتره از همين حالا تا زنده ايم و كاري از دستمون بر مي ياد كارهايي رو انجام دهيم كه بتوانيم نتيجه ي اون رو توي زندگي بعد از مرگ دريافت كنيم .هر چي فكر مي كنم ما دو چيز رو بيشتر نمي تونيم از اين دنيا ببريم ،‌ اوليش ايمان ماست و دوميش خاطراتي هستن كه توي اين زندگي اونها رو جمع آوري كرديم

.چقدر زيباست كه خاطرات ما بيشتر شامل يه زندگيه پاك و صميمي باشه دلم مي خواست توي اين زندگي همه ي مردم يه عشق پاك و به دور از هوسي رو كه هر انساني بهشتي حتماً اون رو تجربه كنن.

زندگي كردن بودن و ماندن دارد

آري او مي برد زندگي آشنايم را

آدم هاي پاك و عاقل براي يك زندگي خوب و سالم بايد تلاش كنند.

يادمون باشه كه هر انسان پاكي لياقت داره كا در مورد عشق و محبت قرار بگيره و فقط اين چنين آدم هايي هستن

كه شايستگي هر نوع فداكاري رو دارن

eshgh

2006-05-13T08:35:00.000-07:00

who holds your hand in front of his friends

کسي که دست تو را در مقابل دوستانش در دست بگيرد

2006-05-12T11:14:00.000-07:00

who calls you back when you hang up him

کسي که دوباره با تو تماس بگيرد حتي وقتي تلفنهايش را قطع مي کني

2006-05-12T10:38:00.000-07:00

به دنبال کسي باش که تو را به خاطر زيبايي هاي وجودت زيبا خطاب کند نه به خاطر جذابيتهاي ظاهريت

2006-05-07T00:22:00.000-07:00

نازنينم سلام

در پي بهانه اي بودم براي ربودنت در باد

كه نسيم وزيدن گرفت

خواستم ريشه بزنم در خاك

كه زمين شكافت

هياهويي نجيب چشمانم را مي سوخت

بغض كرده بودم نكند بميرد

نكند نيايد

نكند ....

اما او انگار زود تراز من دزديده بود

آخرين سيب را

انگار خودش بود كه مي خواست بيايد زمين

و...............

حالا هم كه عاشق شده مي گويد ابليس

مي گويدمرگ

مي گويد.....

انگشتانش كبود شده

سينه اش كبود

او مانده و

دستاني

كه آخرين سيب را

مي خواهند

گاز بزنند .....

2006-05-06T07:21:00.000-07:00

گنجشک عاشق

پسر: دوست دارم پسر: چه قدر تو خوبی ! کاشکی تو رو برای همیشه داشته باشم .پسر: می خوامت برای همیشه دختر یه نیم نگاه پسر: چرا باور نداری دوست دارم ؟؟؟ دختر دلش می لرزه . نمی دونه باید چه کار کنه اما قلبش مثل قلب یه گنجشک که توی دستهای یه غریبه ست می تپه. اما بالاخره....دختر می خنده.پسر قهقه می زنه.حالا دو تایی با هم می خندند. وای که چه قدر قشنگ صدای خنده های دو تا گنجشک عاشق. دختر:راست می گی منو می خوای برای همیشه.پسر: آره به خــدا! دختر چشم هاشو رو هم می ذاره و می گه : منم می خوامت.پسر دست دختر رو آروم تو دستاش می گیره و نوازش می کنه . دستاشو می بوسه و یه لبخند می زنه.قلب دختر تند تند می زنه. دختر: فردا میای به دیدنم ؟؟پسر:آره ، مگه می شه که نیامو تو رو نبینم. چه روزای قشنگی دارن . خوش به حالشون. دختر منتظره. دختر: چرا دیر کرده همیشه که زود میومد . وای خدااااا کاشکی زود تر بیاد. پسر سرشو میاره نزدیک سر دختر پسر: سلام گلم دختر بر می گرده... دختر: سلام دختر: چرا دیر کردی دل نگرونت شدم مگه تو نمی دونی قلب من خیلی نازک زود می شکنه.پسر: قربون اون قلب نازکت برم، آخ ببخشید عزیزم کارم طول کشید.دختر: اشکال نداره عزیزم. حالا اونا با هم خوش اند . دل در گرو دل هم دیگه چشم تو چشم هم دیگه .توی یه روز قشنگ بهاری که نسیم بهار صورت آدم رو نوازش می ده.... پسر:اوم م م ، من یه دروغ به تو گفتم.دختر:چی؟پسر: منو ببخش. نباید به ت دروغ می گفتم از روز اول باید راستش رو می گفتم.دختر: مگه چی گفتی؟پسر: من... دختر گوش می ده. هیچ چی نمی گه. قطره های اشک صورتشو می پوشونه اون قدر که جز اشکای خودش دیگه هیچ چی رو نمی بینه.با دستاش صورتشو پاک می کنه اما نمی تونه نمی تونـــــــــه جلوی گریه شو بگیره. پسر: اگه بخوای می تونیم فقط مثل دو تا دوست صمیمی باشیم....دختر:من دوست دارم . من تو رو می خوام برای همیشه . من دوست صمیمی نمی خوام.چرا با من این کارو کردی؟ چرا از اول نگفتی ؟ پسر هیچ چی نمی گه تنها حرفش اینه که ... پسر: یه حس خوبی نسبت به تو داشتم با خودم گفتم اگه راستشو بگم ممکن از دستت بدم اما ...باید به ت می گفتم.دختر: حالا این حرفا یعنی چی ؟ یعنی می خوای من برم ؟پسر: سکوتدختر: باشه . هر طور تو بخوای . من حرفی ندارم. نمی خوام باعث رنجش ت بشم.خداحافظ ، هر جا که هستی شاد باشی و سلامت. حالا دختر تنهایه ، حال و روزش بد جوری خرابه. داره سعی می کنه با خودش و عشقش کنار بیاد اما سعی نمی کنه که عشقشو فراموش کنه. دختر: اون که می دونست من و اون مال هم دیگه نیستیم پس چرا عاشقم کرد؟ چراااااا؟چرا دلمو با خودش برد و دیگه پس نداد.آره، می دونم که اون حق داره که برای زندگیش آزادانه تصمیم بگیره و من حق ندارم باعث رنجش اون بشم چون اون خیلی خوبه . ولی کاشکی می دونست که چه قدر دوستش دارم. آره، کاشکی پسر می دونست که دختر چه قدر دوستش داره . اون قدر که راضی شد به خاطرش پا روی قلبش بذاره

!!!کاش پسر می دونست که شکستن دل یه گنجشک گناه داره

عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست

تا کرد مرا تهی و پر کرد زدوست

اجزای وجود من همه دوست گرفت

نامی است زمن بر من و باقی همه اوست

2006-05-06T07:18:00.000-07:00

2006-05-06T07:05:00.000-07:00

اگر شمار نفس هاي من فرو افتد

تباريان سياهي دلم به خون بكشند

اگر شكنجه اين چشمهاي نفرت بار

مرا به سمت سرا پرده جنون بكشند

اگر تمام جهان روي عشق من بر تو

صليب مرگ پراز كينه را به جاي نهند

براي پارگي بند عشق ما بر هم

تمام عالم و هستي ما هميشه كمند

اگر به مهر تو جسم مرا به دار كنند

درون گور هم از عشق و شور سرشارم

طنين محكم فرياد من هميشه به جاست

كه هر كه هستي و باشي تو دوستت دارم
كه هر كه هستي و باشي تو دوستت دارم
كه هر كه هستي و باشي تو دوستت دارم
كه هر كه هستي و باشي تو دوستت دارم
كه هر كه هستي و باشي تو دوستت دارم
كه هر كه هستي و باشي تو دوستت دارم
...........................................................................
بدون توهمه لحظه ها پر از گرگ است
پر است از دل روبا ههاي هر جايي
هميشه منتظرم چلچله شبي مي خواند
كه عشق آبي به اين خانه باز مي آيي

تقديم به بهترينم
كسي كه مثل هيچكس نيست

Myangel

2006-05-06T02:08:00.000-07:00

...به نام آب

از سر كه گذشت تازه مي فهميم چقدر تشنه بوديم

كتاب مي شوم وتو

ورق مي زني تند تند

شكايت نمي كنم ولي اگر انديشه ام را به سلولهاي سبز اندامت پيوند دهي

گمان كنم

دير تر تمامم كني

دير تر بروي

سراغ كتاب بعدي

2006-05-03T08:01:00.000-07:00

2006-04-25T00:34:00.000-07:00

چه دلتنگم برای تو..برای چشم غمگینت..برای بیقراریهات..حسادت های شیرینت..بگو یادت
نرفته منو یادت نرفته..یادته؟

...یادته چه حالی داشتم..یادته ..لحظه ی دیدنت..آروم نداشتم یادته؟

چه روزا و چه شبهایی که با یاد تو سر میکنم..تو هستی همه هستیم..

بگو بگو که هنوز یادته

یادته اون روزا ... بگو که خوابت نرفته

تو شبهاتو بی من سر میکنی ..و من بی تو

هنوز یادت نرفته ...منو یادت نرفته ..میدونم..

یادته ..یادته..یادته..یادته..یادته

از خدا خواستمت..نه از خودت..

اگه یه روزی ترو ازم بگیره هیچی نمیتونم بگم چون خودش ترو داد و خودشم گرفته..

اگه یه روزی نشه که دیگه باتو باشم ..

میام اینجا فقط مینویسم: خدا نخواست ما باهم باشیم...

ولی بدون اون روز روز مرگ عشق منه

من نمیبینمت..میروم فرسنگها فرسنگ دور..! ولی همیشه دعات میکنم

این عبارت رو با تمام وجودم حس میکنم :

دقایقی تو زندگیت هست که دلت برای کسی اونقدر تنگ میشه

که دلت میخواد اونو از تو رویات بیرون بکشی و توی دنیای واقعی با تمام وجوت

بغلش کنی

از اینکه ترودر رویا دارم...از اینکه کسی دارم که در رویام دوستش داشته باشم و در رویایم

...بغلش کنم

من تصمیم گرفتم غصه نخورم..با امید برم جلو

امید ..امید ..امید..امید..امید..امید..امید..امید..امید...انرژی + ..انرژی
شاید این تلقین ها کمی بهم کمک کنه..!

شاید تورو دیگه نبینمت..

من باید قوی باشم..

من قوی ام..

من مبارزه میکنم..

من سرشار از انرژی هستم..

من تحمل میکنم

من گله نمیکنم از دوری از دلتنگی..از نبودنت...

من میتونم من باید بتونم عزیزم

شبی که از عشقم پرواز داشتی احساس میکردم یه تکه از وجودم پر زد و رفت ..رفت

چون که دوستت دارم ..تا آخر دنیا حتی اگه قسمت من نباشی

2006-04-19T07:43:00.000-07:00

اگر عشق این است ، به عاشق نبودنم افتخار می کنم
شنیده بودم که عشق با شعف همراه است اما ، از شنیدن اینکه فرهادها از عشق شیرین ها خود را می کشتند و مجنون ها بخاطر عشق لیلی ها از کار و زندگی می افتادند هیچ گاه به شعف نمی رسیدم و در هیچ یک از این ها عشق الهی را نمی دیدم. هرچند که اطرافیانم همواره ، خواهانِ عشق بودند اما همیشه با افتخار می گفتم :" اگر این اسارت ،عشق است ، من هیچ گاه خواهانِ عشق نیستم."
عشق در نگاهِ آنها اینگونه بود ، که معشوق را همچون قناری در قفسی حبس می کردند تا بتوانند از وجودِ او در نزدیکی ِ خود لذت ببرند. شنیدم که عاشقی به معشوقش می گفت :"عزیزم تو مالِ منی!
چندین سال برایم اینگونه گذشت. در این مدت از اطرافیانم می پرسیدم عشق چیست؟ در اکثر پاسخ ها عشق همان اسارتی بود که من از آن می گریختم. تا این که توانستم با عارفی صحبت کنم و با یک برداشت ذهنیِ عالی که قدرت ِ توان بخش عشق را بیان می کرد آشنا شوم.
از او پرسیدم: عشق چیست؟
گفت : عشق نیرویی است که اگر بخواهی در وجودِ تو غرق می شود . نیاز به جاری شدن دارد تا تو آن را حس کنی پس تو معشوقی بر می گزینی تا با جاری کردنِ عشقِ درونی ات به او به شعف برسی.
پرسیدم : چرا خیلی ها ، با عشق اسارت می سازند؟
گفت : عاشق گل هیچ گاه بخاطر ِ علاقه زیادش به گل آن را از بوته جدا
نمی کند تا در لیوانِ آبی آن را در کنج خانه حبس کند . عاشق حقیقیِ گل آن را در بوته باقی می گذارد تا از رشدِ گل به شعف درآید.
گفتم : اینگونه خیلی سخت است و خیلی از انسانها نمی توانند دوری از معشوق را تحمل کنند!
اوگفت : عاشقانِ گل همه گل پرورند زحمتِ گل پروری برخود خرند
اگر عشق مادرت به تو باعث می شود که همواره او تو را در خانه حبس
می کرد تا نکند که از دست بروی تو هیچ گاه رشد نمی کردی.هرچند که برای خودِ او رنجی بزرگ بود .
او به من گفت : *" من شوقِ عشق را به تو خواهم آموخت . اعمالِ ما به ما وابسته اند همچون درخشندگی به فسفر . درست است که اعمالِ ما، ما را
می سوزانند ولی تابندگی ما از همین است و اگر روح ما ارزش چیزی را
داشته دلیل به آن است که سخت تر از دیگران سوخته است."*
سنگ سیاه زمانی به مجسمه ای زیبا مبدل می شود که ضرباتِ چکش ِ مجسمه ساز را تحمل کند . و این گونه است که تو لایق عشق الهی خواهی شد .
گفتم: هرچند که پذیرش این نوع عشق سخت است، بااین حال من با تمامِ وجود آن را می پذیرم .
و او گفت: * "برایِ من شنیدنِ این که شن ساحل نرم است کافی نیست
می خواهم پاهای برهنه ام این نرمی را حس کند . معرفتی که قبل از آن احساس نباشد برای ِ من بیهوده است"*
و من از این که پروردگار در قالب یک عارف تعریفِ زیبایی از عشق را به من ارزانی داشت بسیار خوشحالم .
در نهایت از تمامی آنها که هستند تا بتوانم عشقم را جاری کنم متشکرم از بچه گربه بازیگوشم گرفته تا تو دوستِ خوبی که این متن را می خوانی.
و یک تشکر مخصوص از پیام آور عشق و دوستی عیسی مسیح که برایِ آوردن این پیام بزرگ به هستی پای نهاد.

eshgh

2006-04-19T07:18:00.000-07:00

کاش میدانستم درآن سوی نگاهت چه رازی نهفته است
کاش میتوانستم بی پروا راز نهفته در سکوت را برایت
آشکار کنم وآواز تنهاییم را به گوش تمام رهگذران تقدیر
برسانم
کاش میدانستی که در نبود تو چگونه به آغوش سرد اندوه
پناه بردم

فقط برای یکبار قدم در گلستان خیالم بگذار رخصتی ده تا
بر تنهایی خویش خط بطلان بکشم و بگذار با تو فراموش
کنم
تهاجم اندوه را

2006-04-13T07:02:00.000-07:00

بگذار آن باشم که با تو در کوهسار گام بر می دارد، Let me be the person that you walk with in the mountains,
بگذار آن باشم که با تو در گلزار گل می چیند، Let me be the person that you
pick flower with,
بگذار کسی باشم که احساس درون با او می گوید، Let me be the person that you tell all your inner fellings to,
بگذار کسی باشم که بی دغدغه با او سخن می گویی، Let me be the person that you
talk to in confidence,
بگذار کسی باشم که در غم،سوی او می آیی، Let me be the person that you
turn to in sadness
بگذار کسی باشم که در شادی با او می خندی، Let me be the person that you smile with in happiness
بگذار کسی باشم که به او عشق می ورزی، Let me be the person that you love
Susan polis Schutz

dast be dast nazanin baham bashim...

2006-04-11T06:41:00.000-07:00

2006-04-11T06:20:00.000-07:00

اگر عشق این است ، به عاشق نبودنم افتخار می کنم

شنیده بودم که عشق با شعف همراه است اما ، از شنیدن اینکه فرهادها از عشق شیرین ها خود را می کشتند و مجنون ها بخاطر عشق لیلی ها از کار و زندگی می

افتادند هیچ گاه به شعف نمی رسیدم و در هیچ یک از این ها عشق الهی را نمی دیدم. هرچند که اطرافیانم همواره ، خواهانِ عشق بودند اما همیشه با افتخار می

گفتم :" اگر این اسارت ،عشق است ، من هیچ گاه خواهانِ عشق نیستم
عشق در نگاهِ آنها اینگونه بود ، که معشوق را همچون قناری در قفسی حبس می کردند تا بتوانند از وجودِ او در نزدیکی ِ خود لذت ببرند. شنیدم که عاشقی به معشوقش می گفت :"عزیزم تو مالِ منی!
چندین سال برایم اینگونه گذشت. در این مدت از اطرافیانم می پرسیدم عشق چیست؟ در اکثر پاسخ ها عشق همان اسارتی بود که من از آن می گریختم. تا این که توانستم با عارفی صحبت کنم و با یک برداشت ذهنیِ عالی که قدرت ِ توان بخش عشق را بیان می کرد آشنا شوم.
از او پرسیدم: عشق چیست؟
گفت : عشق نیرویی است که اگر بخواهی در وجودِ تو غرق می شود . نیاز به جاری شدن دارد تا تو آن را حس کنی پس تو معشوقی بر می گزینی تا با جاری کردنِ عشقِ درونی ات به او به شعف برسی.
پرسیدم : چرا خیلی ها ، با عشق اسارت می سازند؟
گفت : عاشق گل هیچ گاه بخاطر ِ علاقه زیادش به گل آن را از بوته جدا
نمی کند تا در لیوانِ آبی آن را در کنج خانه حبس کند . عاشق حقیقیِ گل آن را در بوته باقی می گذارد تا از رشدِ گل به شعف درآید.
گفتم : اینگونه خیلی سخت است و خیلی از انسانها نمی توانند دوری از معشوق را تحمل کنند!
اوگفت : عاشقانِ گل همه گل پرورند زحمتِ گل پروری برخود خرند
اگر عشق مادرت به تو باعث می شود که همواره او تو را در خانه حبس
می کرد تا نکند که از دست بروی تو هیچ گاه رشد نمی کردی.هرچند که برای خودِ او رنجی بزرگ بود .
او به من گفت : *" من شوقِ عشق را به تو خواهم آموخت . اعمالِ ما به ما وابسته اند همچون درخشندگی به فسفر . درست است که اعمالِ ما، ما را
می سوزانند ولی تابندگی ما از همین است و اگر روح ما ارزش چیزی را
داشته دلیل به آن است که سخت تر از دیگران سوخته است."*
سنگ سیاه زمانی به مجسمه ای زیبا مبدل می شود که ضرباتِ چکش ِ مجسمه ساز را تحمل کند . و این گونه است که تو لایق عشق الهی خواهی شد .
گفتم: هرچند که پذیرش این نوع عشق سخت است، بااین حال من با تمامِ وجود آن را می پذیرم .
و او گفت: * "برایِ من شنیدنِ این که شن ساحل نرم است کافی نیست
می خواهم پاهای برهنه ام این نرمی را حس کند . معرفتی که قبل از آن احساس نباشد برای ِ من بیهوده است"*
و من از این که پروردگار در قالب یک عارف تعریفِ زیبایی از عشق را به من ارزانی داشت بسیار خوشحالم .

deldadeha1@yahoo.com

eshgh.......

2006-04-11T06:00:00.000-07:00

اگر عشق این است ، به عاشق نبودنم افتخار می کنم

شنیده بودم که عشق با شعف همراه است اما ، از شنیدن اینکه فرهادها از عشق شیرین ها خود را می کشتند و مجنون ها بخاطر عشق لیلی ها از کار و زندگی می افتادند هیچ گاه به شعف نمی رسیدم و در هیچ یک از این ها عشق الهی را نمی دیدم. هرچند که اطرافیانم همواره ، خواهانِ عشق بودند اما همیشه با افتخار می گفتم :" اگر این اسارت ،عشق است ، من هیچ گاه خواهانِ عشق نیستم."
عشق در نگاهِ آنها اینگونه بود ، که معشوق را همچون قناری در قفسی حبس می کردند تا بتوانند از وجودِ او در نزدیکی ِ خود لذت ببرند. شنیدم که عاشقی به معشوقش می گفت :"عزیزم تو مالِ منی
چندین سال برایم اینگونه گذشت. در این مدت از اطرافیانم می پرسیدم عشق چیست؟ در اکثر پاسخ ها عشق همان اسارتی بود که من از آن می گریختم. تا این که توانستم با عارفی صحبت کنم و با یک برداشت ذهنیِ عالی که قدرت ِ توان بخش عشق را بیان می کرد آشنا شوم.
از او پرسیدم: عشق چیست؟
گفت : عشق نیرویی است که اگر بخواهی در وجودِ تو غرق می شود . نیاز به جاری شدن دارد تا تو آن را حس کنی پس تو معشوقی بر می گزینی تا با جاری کردنِ عشقِ درونی ات به او به شعف برسی.
پرسیدم : چرا خیلی ها ، با عشق اسارت می سازند؟
گفت : عاشق گل هیچ گاه بخاطر ِ علاقه زیادش به گل آن را از بوته جدا
نمی کند تا در لیوانِ آبی آن را در کنج خانه حبس کند . عاشق حقیقیِ گل آن را در بوته باقی می گذارد تا از رشدِ گل به شعف درآید

گفتم : اینگونه خیلی سخت است و خیلی از انسانها نمی توانند دوری از معشوق را تحمل کنند!
اوگفت : عاشقانِ گل همه گل پرورند زحمتِ گل پروری برخود خرند
اگر عشق مادرت به تو باعث می شود که همواره او تو را در خانه حبس
می کرد تا نکند که از دست بروی تو هیچ گاه رشد نمی کردی.هرچند که برای خودِ او رنجی بزرگ بود .
او به من گفت : *" من شوقِ عشق را به تو خواهم آموخت . اعمالِ ما به ما وابسته اند همچون درخشندگی به فسفر . درست است که اعمالِ ما، ما را
می سوزانند ولی تابندگی ما از همین است و اگر روح ما ارزش چیزی را
داشته دلیل به آن است که سخت تر از دیگران سوخته است."*
سنگ سیاه زمانی به مجسمه ای زیبا مبدل می شود که ضرباتِ چکش ِ مجسمه ساز را تحمل کند . و این گونه است که تو لایق عشق الهی خواهی شد .
گفتم: هرچند که پذیرش این نوع عشق سخت است، بااین حال من با تمامِ وجود آن را می پذیرم .
و او گفت: * "برایِ من شنیدنِ این که شن ساحل نرم است کافی نیست
می خواهم پاهای برهنه ام این نرمی را حس کند . معرفتی که قبل از آن احساس نباشد برای ِ من بیهوده است"*
و من از این که پروردگار در قالب یک عارف تعریفِ زیبایی از عشق را به من ارزانی داشت بسیار خوشحالم .
deldadeh1@yahoo.com

tanhayii

2006-04-08T06:59:00.000-07:00

وقتی که درایوان دلتنگی هایت می نشینی وقتی که در پشت یک

پنجره بارانی , بی هوا شاعر می شوی کسی هست که می شود به

او پناه برد.کسی که در شب می توان دلتنگی ها را با او قسمت کرد

نگاهت را از سنگفرش های خیس و سرد کوچه های باران زده

جدا کن. می توان از تاریکی ها گذشت. می توان خود را در

کوچه های سبز باور دوباره یافت.یک نفر هست, شب دلتنگیت

را با او قسمت كن

خدایا

2006-04-06T09:43:00.000-07:00

خدایا از تو سپاسگزارم

خدایا بخاطر این که هرگز تنهایم نمی گذاری از تو سپاسگزارم

خدایا بخاطر اینکه هرگاه در جاده زندگی قدمهایم اندکی از راه راست سست میشود تو با تلنگری به راهم می آوری از تو سپاسگزارم
خدایا ممنونم که هرزمان تو را از یاد برده و حضور سبزت را در کنارم فراموش کرده ام با نازل کردن بلائی کوچک مرا متوجه خود ساخته ای تا به یاد آورم که در برابر اراده بی نهایت هیچ چیز تاب ایستادگی ندارد
خدایا از اینکه می بینم بزرگی چون تو ، همواره مرا زیرنظر دارد و هرگز فراموشم نمی کند سخت به خود می بالم
خدایا با اینکه گناه کرده ام، ناسپاسی نموده ام، حتی گاهی از رحمت بی کرانت نا امید شده ام و بنده خوبی برایت نبوده ام ، اما تو مهربان هرزمان که درمانده از همه چیز و همه کس شده ام با ز هم با آغوش باز پذیرایم بوده ای و درنهایت بزرگواری حمایتم کرده ای
براستی ای پروردگار زیبا و مهربان در برابر این همه لطف و بخشندگی چه میتوانم بگویم؟
این همه سخاوت و کرم را چگونه پاسخگو باشم؟
خدایا شمار دفعاتی که در نهایت ناباوری و بهت همگان از راه های عجیب و خارق العاده ات در سختترین و غیرممکن ترین شرایط یاورم بوده ای از حساب بیرون است
تو خود نیک می دانی که بنده ات جز چیزهائی که تو به او بخشیده ای در چنته ندارد. پس تمنا دارم در یافتن راه درست زندگی وبه دست آوردن شادمانی ، عشق ، آرامش و سعادت حقیقی یاری ام کنی . چرا که بدون تو هیچ ندارم و باتو از همگان بی نیازم
خدای من می دانم که با این همه تو با زهم مرا دوست داری و همیشه و در هر لحظه مواظبم هستی

زیرا این حدیث قدسی ات همواره در ذهنم طنین می افکند

" اگر آنان که از من روی برتافتند می دانستند که چقدر مشتاق دیدارشان هستم هر آینه از شوق جان می سپردند"

id yahoo : deldadeha1

2006-04-05T10:25:00.000-07:00

ديشب چشم هايم را بر هم گذاشتم و آرزويي در دل کردم آرزويي هر چند بچه گانه هر چند از روي دل هر چند مي دانم ممکن است به آرزويم نرسم ولي حتي اگر به آرزويم نرسم! من تا آرزوها و هر جا که درها را باز کني با تو هستم و خواهم بود هرگز تو را فراموش نخواهم کرد حتي اگر فاصله ها باعث دوري ديده ها گردد هميشه در دلم خواهي ماند جايي که جاي هيچ کسي نيست بجز تو و هيچ کسي نمي تواند جاي تو را در دلم بگيرد... نگاه معصومت در ياد من هميشه جاويد است براي هميشه
ID YAHOO : deldadeha1

2006-04-04T08:55:00.000-07:00

آنکس که می گفت دوستم دارد عاشقی نبود که به شوق من آمده باشد رهگذری بود که

روی برگهای خشک پاییزی راه می رفت صدای خش خش برگها همان اوازی بود که

من گمان می کردم میگوید: دوستت دارم

تقدیم به زیباترین قلب ها در روی زمین

چشمانی که مرا اسیر کرد

ID YAHOO: deldadeha1

eshgh

2006-04-04T08:27:00.000-07:00

منو تو مثل دو تا خط میمونیم
که توی دفتر مشق اسیر شدیم
نرسیدیم به هم و آخرشم
تو همون دفترکهنه پیر شدیم
بی هم وکنار هم روزها گذشت
دستهای من نرسید به دست تو
میدونیم که ما به هم نمی رسیم
مگه با شکست من شکست تو
ما به هم نمی رسیم آخر بازی همینه
آخر عشق دو تا خط موازی همینه
اگه من بشکنم وتو بی خیا ل
بگذری از من و تنهام بذاری
اگه با تموم این خاطره ها
تو همین دفترمشق جام بذاری
بعد اون دیگه نه من ما ل منه
نه تو تکیه گاه این شکسته ای

نگو از این نرسیدن خسته ای

بیا تا عاشق بمونیم کنار هم

نگو از این نرسیدن خسته ای

id yahoo: deldadeha1

shab .....

2006-03-31T06:01:00.000-08:00

باز شب آمد بدنها خسته شد
خستگان خفتند و درها بسته شد
جز در رحمت که هرگز بسته نیست
عشق دگر باشد کسی دل خسته نیست
شب است و سکوت است و ماه است ومن
شب و خلوت و اشک اه است و من
شبی چون سیه روزی ،روز من
شب و ناله استخوان سوز من
شب و ناله های نهان در گلو
شب و ماندن استخوان در گلو
من امشب خبر می کنم درد را
که آتش زند این دل سرد را
بگو بشکفد بغض پنهان من
که گل سر زند از گریبان من
مرا کشت خاموشی ناله ها
دریغ از فراموشی لاله ها

2006-03-31T05:24:00.000-08:00

روزي به شهري سفر خواهم كرد كه دلم هرگز نگيرد ... خسته از اين رنگهاي سفيد وسياه ... از اين پيچش و التهاب واژه ها و مبهوت از اين سكون لحظه ها دايره وار به گرد خويش چرخيده ام و پيوسته از خود مي پرسم آيا دنيا همينقدر كوچك است ؟ همانند مورچه اي كه درون يك قطره آب زنداني شده است ... شايد روزي بشود از اين قطره آب خود را رها كنم و به شهري بزرگتر كه درياچه اش يك قطره آب نباشد سفركنم... به شهري كوچ خواهم كرد كه درياي ذهن من اسير قطره خرده فكري سراب گونه نشود ... من از آدميان خسته و به آدميان مشتاقم ... من ذهن خويش را تكانده ام از همه مشاقيها و از همه اسارتها و نفرتها و خستگيها .. اكنون كه با سربلندي به اين احساس نائل آمدم مي خواهم راه خويش گيرم و به شهري سفر كنم كه خدا آنجا فانوسي برايم روشن گذاشته است

id yahoo: deldadeha1

ghalbam....

2006-03-30T05:06:00.000-08:00

به خورشید گفتم گرمی ات را به من بده تا به توهدیه بدهم، گفت: دستانش گرمی مرا دارند.
به آسمان گفتم : پاکی ات را به من بده، گفت: چشمانش پاکی مرا دارند.
از دشت، سبزی زندگی اش را خواستم، گفت : زندگی ات سبز تر از اوست.
از دریا بزرگی و آرامشش را خواستم، گفت : قلبت به اندازه اقیانوس است و آرامشت نیز

از ماه تابندگی صورتش را خواستم، گفت: وقتی نگاهش می کنم خجل می شوم.
به فکر فرو رفتم من در قبال دستان گرمت، چشمان پاکت، سبزی زندگی ات، بزرگی و آرامش قلبت و صورت ماهت هیچ ندارم که به تو هدیه کنم جز

!این... بگیر نترس، می تپد برای تو و من چیزی ندارم جز قلبم

2006-03-28T08:44:00.000-08:00

بار ديگر دلم مي خواهد مثل همان پرنده كوچك خودم را به آغوش آسمان پرتاب كنم بي خيال و فارغ از اينكه آيا كسي هست كه مواظب باشد من نيفتم ! ...پرواز موج دار پرنده چقدر بي خيال است و بي غم انگار او هم مي داند كه بهار چقدر آدمها را مست و بي هوش مي كند ... راستي چقدر آزادي خوب است ... حس دوست نداشتن و داشتن همه و هيچ كس .... رها ... فارغ .... آزاد از بند انتظار كسي ... دله من هيچ غصه نخور كه همه از اينجا سفر كرده اند ... سفر قانون زندگي است و مهاجرت تنها راه گريز از خودباخته گيست

ID YAHOO:deldadeha1

taghdim beeshgham..............

2006-03-27T05:10:00.000-08:00

حسادت می کنم به رنگ ديوار، وقتی اتفاقی سايش بدنت به پوستش را حس می کند.

حسادت می کنم به آفتاب، وقتی با نوازش آرام پوستت به تو گرمی ميبخشد.

حسادت می کنم به برگ گياه، وقتی در گلدان آرام گرفته و حرکت تو

از کنارش او را هيجان زده می کند و بی تاب و چرخان.

و حسادت می کنم به پدرت، وقتی در زير نور گرم به او لبخند ميزنی.

و به مادرت هم، وقتی چند لحظه پيش از خواب به ياد تو لبخند ميزند.

و به تختت که همه روز به هم آغوشی شبت پريشان و بهم ريخته است.

و به فرش که چند تار مويت را ميان پرزهايش نگه ميدارد و به سادگی هم پس نمی دهد.

و به اتاقت که لذت بودن با تو را هميشه می چشد.

و به آينه ات که هر روز گرمی نگاهت را حس می کند .

و به کوچه ات، درختهای باغچه ، چشمهايت وبه خودت، به خدايت و به اين قلم که از تو گفت

******************************
حسادت مي كنم به چشمان معصومت كه هميشه از آنها عشق تو را درك كرده ام

تقديم به چشمانت
ID YAHOO: deldadeha1

sale no mobarak

2006-03-25T04:35:00.000-08:00

ba areze salam va tabrike sale no be tamami dooostane aziz ((ID YAHOO)) man kharab shode .ok? age dooost darin mitoonin mano ba id *** deldadeha1*** ad konid ***adrese gmail mano ham ke darin *** dalmajidster@gmail.com *** omidvaram sale khobi ro dar kenare khanevadeshoroo konid va shad va sarzende bashid

be omide didar

majid

2006-03-22T23:33:00.000-08:00

عروس شب

روزی باید فریادی از آسمان را به چشمهایش گره بزنم , گوئی میرود, باز می رود و دوباره جاری می شود.
این بار این رفتن آهنگی دگر دارد, این آهنگ را میشناسم, این هارمونی متلاشی شدن پیکره تازه جان گرفته ی عروسکی غمگین از غم تنهائیهاست, میدانم می دانستم نمی خواهد بماند.
آمدنش را هم می شناسم,برای رفتن بودو برای ضجه های شبهای بیدار من, زمان طولانی ایست که از پلنگ خوش خرامم دیگر چیزی نمی نویسم .
راستی ! چرا من باید همیشه به پهنای صورتم باران ببارم, آه , آه که دیگر خدای مهربان مرا فراموش نمی کند ولی نمی دانم به کدامین بهانه گناه زندگی می خواهد مرا به بوته ی آزمایشی بکشاند که نتیجه ی آن از آغاز نمایان است.
می داند,می داند خدای من که من در تنهایی , چه آسان و چه آسان دل می بازم .
او می داند,پروردگارم می داند , که چه زود این دل بی همتای من روان می شود به راهی که بازم می خوانند.
خدایم ,گرچه خدایم از من می گذرد ومرا می بخشد ولی من با این سنگلاخ های راهی که شروع کردم چه در پس آن و چه پیش آن چه کنم ؟
رفتنی سخت , بازگشتنی سخت , بگذار بمانم در نیمه راه , بگذار بمانم در نیمه راه.
تو هم خواهی رسید و خواهی دید تن بی جان مرا که پوسیده ودر دامان سنگلاخ های راهی که تو برایم ساختی آرام گرفته است و آنگاه پی خواهی برد این راه چه راه دشواری بوده است که من و تو همچون عروسک های خیمه شب بازی در دست تقدیر , باید به آسمان و زمین برقصیم تا زمانی که همچون سیلی خوران از زمین به پهنای صورت اشک ریزیم و و زانوهای خود بر زمین تکیه زنیم .
کجائی , کجائی که ماه فرومانده و صبح در راه است , من به کدامین آهنگ زندگی بخوانم سرود غمهای تنهائیم را...
باز تنها شده ام, باز تنها شده ام , باز می گریم و آن چنان می گریم که چشمانم به التماس دلم بیایند که شاید , این دل بی همتای من قناعت پیشه کند به تنهائی .
می دانم ,می دانم که روزی فرا می رسد که دوباره خواهی آمد, می دانم که شبی فرا می رسد که دوباره بیائی و بر چشمانم خیره شوی ,آنگاه چه خورشید وار وچه سوزان خاموش خواهم کرد این خیال و این خواب وحشت انگیز تقدیر را.
خدای من ,مرا به آغوش زیبائیهایت صمیمانه بپذیر.آه و حسرت از آنچه که در دست خداست و ما بی نصیبیم

dalmajidster@gmail.com.

2006-03-22T22:46:00.000-08:00

تا تو رفتی این دل من بی تو تنها مانده است
آتشی زین کاروان رفته بر جا مانده است
روزها بگذشت و من در شوق دیدارم هنوز
منتظر چشمم به بازیهای فردا مانده است
طاقت بار فراقت بیش از اینم مشکل است
روزو شب ها با خیالت گفتگو ها کرده است
همتی کین رهرو کوی وفا وامانده است
زنده مجنون به امید عشق لیلا مانده است
شوق دیدار تو بر این دل تسلی میدهد
زین سبب در این مصیبت ها شکیبا مانده است
در میان بحر غم ها زورق قلبم شکست
قایق بشکسته سرگردان به دریامانده است
سهم من از گردش دور زمان شادی نبود
بار سنگینی زناکامی وغمها مانده است
کاش بودی ومی دیدی چه دردی میکشم

ای " طبیب " من مریضت بی مداوا مانده است
dalmajidster@gmail.com

عیدتون مبارک دوستان

2006-03-20T04:14:00.000-08:00

"تمنا"
روزي براي رسيدن به حقيقت عشق از تو پرسيدم عشق چيست ؟
گفتي: اشتياق تشنه اي است براي رسيدن به يك قطره آب

گفتم : عاشق كيست ؟
گفتي : آن كه براي رسيدن به محبوبش مثل شمع مي سوزد

گفتم : اين سوختن و ساختن از چه روست ؟
مرا در عشق توان سوختن و ساختن نيست
گفتي : عشقت ، عشق نيست

پرسيدم : تو نيز آيا در تب عشق مي سوزي ؟
.......سكوت كرد و مرا بي پاسخ رها

من اما امروز ، مي دانم سكوت چشمانت گواهي سوختن را مي داد

dalmajidster@gmail.com

ID YAHOO : ghalbe_asir

2006-03-18T08:37:00.000-08:00

نگران نباش ... !‌ من و تو روزي سفر خواهيم كرد به باغ آقاقيها و روزي خواهد آمد كه سر كوچه تنهايي نيلوفر از پشت ديوار سرك بكشد و بگويد « سلام ! » روزي خواهد آمد كه دست من و تو به ضريح خدا خواهد رسيد و ما پيوسته سرود رهايي خواهيم خواند .... روزي كه به شهر روياهامان سفر كينم ذهن ما شكوفه مي زند در باغ جواني و من اهميت نمي دهم اگر كمي هم دير شده باشد ! ..... هر آنچه رفته است مربوط به سالهاي رفته است و هر آنچه در پيش است تصوري از روياي من و تو روي صفحه پراصطكاك ذهن ... غباري روي آئينه اي ... چند كلمه اي روي تخته سياه نوشته به دست كودكي ...! و روزي خواهد آمد كه من و تو يكديگر را دربهشت ملاقات خواهيم كرد ... اصلا چه كسي گفته است كه روياها همانند كه هستند ... رويا مي تواند تغيير كند .. در سرزمين رويا مي توان پرش كرد ... گذر كرد .. گذشت و گذارد كه خاطره هامان زير شنهاي عميق دريا دفن شود ...پس به خاطر روياهايمان اين بار را مردانه بخند ... ! ‌و ببين كه بهار پيام تازه اش براي تو چيست ... كشفش كن ...!‌حتما او حرفي دارد كه قرار است امسال به تو بگويد ....

khosh omadin

2006-03-15T04:48:00.000-08:00

جرعه جرعه شكفتن
این بار بهاری ترین چکه های بارانی احساسم را با لهجه همه پروانه صفت
های این دیار ، به آسمان نیلوفری دلهای زلال هدیه میکنم

صداي پاي بهار را در همين نزديكي احساس ميكنم . بهار هميشه براي من تداعي سخاوت آسمان ، تبسم گلها ، برآشفتگي خواب كوهساران ، هياهوي بال پرندگان مهاجر ، رويش ، شكفتن و زيبائي بوده است . لحظه اي درنگ ميكنم و به مرور قافله شتابناك عمرم ، (به جويباري كه بي وقفه از كنارم مي گذرد و به درياي ميليونها روز و سال و قرن رفته مي پيوندد ) ، مي انديشم .

هي ...!! پشت سرت را نگاه كن ! در سالي كه گذشت چند تا دل را شكستي ؟! چند دل بدست آوردي ؟! اشك چند چشم را در آوردي ؟! بر روي چند لب ، لبخند نشاندي ؟! چند تا روح را آزردي ؟! چند روح را به پرواز در آوردي ؟! در چند وجود ، بوته ي محبت كاشتي ؟! ريشه ي كينه ي چند قلب را بارور كردي ؟! کدام نابسامانی را سامان دادی ؟! چه زخمهائی را التیام بخشیدی ؟! کدام بیچاره را چاره نمودی ؟! کدام روح آشفته را آرامش بخشیدی ؟! ........ يادت هست ؟؟؟!!!

اكنون در اين فصل پرسشهاي بزرگ ، موقع نگاه كردن به شگفتي ها و زيبائي ها و ترنم چشمه و باران ، از خود مي پرسم : ‹‹ آيا تو هم به سمت شكفتن كوچيده اي ؟؟ در زيبائي روح خود كوشيده اي ؟؟ ببينم آيا در تو نيز ترنمي تازه ، زمزمه اي نو و هياهوئي بديع آغاز شده است ؟ ››

اين روزها مي خواهم به ‹‹ زيستن ›› بينديشم و دمي در پي ‹‹ راستي ›› و ‹‹ اعتدال در سخن و عمل ›› باشم . ميدانم كه در اين فصل پرواز ، اگر بهارانه نشوم ، چيزي از بهار را ادراك نخواهم كرد .

حالا كه روحم به اهتزاز در آمده و قلبم در بيكران سبز در پرواز است ، و زمان ، زمان زبان گشودن است و آواز ، ساز درونم را كوك ميكنم تا زيباترين آهنگ را بنوازد .
سه تار دلم را ميلرزانم تا از آن موسيقي دلنشين عشق برخيزد . حالا ديگر بر شاخه هاي خشكيده وجودم ، لبخند جوانه هاي تازه اميد را مي بينم . در اين روزهاي تقلب قلبها و احوال ، قلبم را از دست هاي نامحرم پس مي گيرم و به حريم دوست مي آورم . پرواز را تمرين ميكنم و حالم را از اسارت بي حالي و رخوت بيرون ميكشم و به نشاط مي رسانم . ميدانم كه در اين روزها اگر سراغ قلبم را نگيرم ، با بهار محرم نخواهم شد .

چه لطيف و شگفت و نكته آموز است دعاي آغازين سال و نخستين خواسته ها يم در آستانه بهار !

يا مقلب القلوب والابصار ، يا مدبر الليل والنهار ، يا محول الحول والاحوال

حول حالنا الي احسن الحال

دست به دامن آسمان می شوم و از او ميخواهم كه مرا به دست محبتي كه بر سر قلب و روحم مي كشد ، بنوازد . ميخواهم شيوه باغباني كشتزار لحظه هايم را از او بياموزم تا امسال را به داس بيهودگي نسپارم ودر هجوم ملخهاي غفلت و گياهان هرز هواپرستي ، باغ وجودم را آفت زده و پژمرده نبينم

از بهار آفرين و كاروان سالار قافله ليل و نهار ميخواهم ، چنانم كند كه روز و شبهاي سال را به خورشيد ايمان و ستارگان عمل صالح روشن كنم .خداي من ! به من تواني بخش كه آوندهاي وجودم قطره قطره خلوص و جرعه جرعه صداقت باشد و شكفتن و بالندگي را تجربه كند

ميدانم كه معبود من ، مرا روحي شفاف و زلال عطا خواهد كرد و مرا به سرزندگي و شور عاشقانه رهنمون خواهد

شد

dalmajidster@gmail.com

ID YAHOO:ghalbe_asir

نیما یوشیج

2006-03-14T08:38:00.000-08:00

نامه های عاشقانه نیما

14 اردیبهشت 1304
به عالیه نجیب و عزیزم
می پرسی با کسالت و بی خوابی شب چطور به سر می برم ؟ مثل شمع: همین که صبح می رسد خاموش می شوم و با وجود این استعداد روشن شدن دوباره در من مهیاست.
بالعکس دیشب را خوب خوابیده ام . ولی خواب را برای بی خوابی دوست می دارم . دوباره حاضرم . من هرگز این راحت را به آنچه در ظاهر ناراحتی به نظر می آید ترجیح نخواهم داد. در آن راحتی دست تو در دست من است و در این راحتی ... آه! شیطان هم به شاعر دست نمی دهد , مگر اینکه در این تاریکی شب, خیالات هراسناک و زمان های ممتد ناامیدی را به او تلقین کند.
بارها تلقین کرده است: تصدیق می کنم سالهای مدید به اغتشاش طلبی و شرارت در بسطی زمین پرواز کرده ام , مثل عقاب بالای کوه ها متواری گشته ام , مثل دریا عریان و منقلب بوده ام , بدی طینت مخلوق, خون قلب را روی دستم می ریخت. پس با خوب به بدی و با بد به خوبی رفتار کرده ام. کم کم صفات حسنه در من تقلیل یافتند: زودباوری , صفا و معصومیت بچگی به بدگمانی , خفگی و گناه های عجیب عوض شدند.
آه! اگر عذاب های الهی و شراره های دوزخ دروغ نبود, خدا با شاعرش چطور معامله می کرد؟
حال , من یک بسته اسرار مرموزم, مثل یک بنای کهنه ام که دستبرد های روزگار مرا سیاه کرده است. یک دوران عجیب خیالی در من مشاهده می شود. سرم به شدت می چرخد. برای این که از پا نیفتم , عالیه, تو مرا مرمت کن.
راست است: من از بیابان های هولناک و راه های پر خطر و از چنگال سباع گریخته ام.هنوز از اثره ی آن منظره های هولناک هراسانم.
چرا؟ چون دختر بی وافیی را دوست می داشتم , قوه مقتدره ی او بی تو ,وجه مشابهت را از جاهای خوب پیدا می کند.
پس محتاجم به من دلجویی بدهی. اندام مجروح مرا دارو بگذاری و من رفته رفته به حالت اولیه بازگشت کنم.
گفته بودم قلبم را به دست گرفته با ترس و لرز آن را به پیشگاه تو آورده ام.
عالیه ی عزیزم! آنچه نوشته ای , باور می کنم. یک مکان مطمئن به قلب من خواهی داد ولی برای نقل مکان دادن یک گل سرما زده ی وحشی, برای این که به مرور زمان اهلی و درست شود, فکر و ملایمت لازم است.
چقدر قشنگ است تبسم های تو
چقدر گرم است صدای تو وقتی که میان دهانت می غلتد.
کسی که به یاد تبسم ها و صدا و سایر محسنات تو همیشه مفتون است
نیما

dalmajidster@gmail.com

ID YAHOO: ghalbe_asir

bavaram kon

2006-03-14T07:38:00.000-08:00

باور كن ، صدامو باور كن

صدايي كه تلخ و خسته س

باور كن ، قلبمو باور كن

قلبي كه كوهه ، اما شكسته س

باور كن ، دستامو باور كن

كه ساقه نوازشه

باور كن ، چشم منو باور كن

كه يك قصيده خواهشه

وسوسه عاشق شدن

التهاب لحظه هامه

حسرت فرياد كردنه اسم كسي با صدامه

اسم تو هر اسمي كه هست

مثل غزل چه عاشقانه س

پر وسوسه مثل سفرمثل غربت صادقانه س

باور كن اسممو باور كن

من فصل بارون و برگم

مطرود باغ و گل و شبنم

درختم ، درخت خشكي

تو دست تگرگم

باور كن هميشه باور كن

كه من به عشق صادقم

باور كن حرف منو باور كن.

كه من هميشه عاشقم

2006-03-13T08:41:00.000-08:00

باران هم بدون آميختن با قطرات اشک من

بر زمين ريخت و به جريان آب پيوست .
آفتاب با ملايمت خاصي بر صورتم مي تابيد

از او پرسيدم : دليل اشکم چيست ؟

او هم بدون جوابي به من به ابديت خود پيوست .
از پرندگان در حال پرواز پرسيدم : دليل اشک من چيست ؟

آنها هم بدون توجه به سوالم به دنبال رزق و روزي خود رفتند .
تنهايي در کنار رودخانه نشستم و در افکار خود فرو رفتم .

پاسخ به سوال خود را در تمامي طبيعت يافتم

زندگي بدون هدفي وجود ندارد .

بعضي با موفقيت و بعضي با شکست مواجه مي شوند
اشک براي سرنوشتي مي ريزيم که بر هيچ کس آشکار نشده .

دنبال پاسخي به سوالي هستيم که جواب ندارد

و در آخر مي گرييم - براي نامعلوم

غرق در تماشاي حرکت زيبا و يکنواخت رودخانه بودم که به ناگاه سوال خود را تکرار کردم

چرا گريانم ؟

به خاطر اينکه در اين زندگي پهناور تنهايي به دنبال حقايقي هستي که بر تو آشکار نيست .
از درخت سالمند پرسيدم : آيا هميشه گريان خواهم بود ؟

او در جوابم گفت : دليل بودنت را بياب و به زندگيت جهتي بده
برگي بر صورتم افتاد و اشکانم را پاک کرد

برگ را به دست گرفتم و مبهوت طراحي و پيچيدگي آن شدم

برگي از يک درخت ، در بازوان باد

شسته شده در زير باران ، در تماس با گرماي آفتاب

و رودخانه در حال حرکت

زندگي به راه خود ادامه مي دهد

اما یادمان
زندگي را ، زندگي بايد کرد

2006-03-13T08:03:00.000-08:00

نامه های عاشقانه نیما

18 حوت 1302
عزیزم
قلب من رو به تو پرواز می کند
مرا ببخش! از این جرم بزرگ که دوستی است و جنایت ها به مکافات آن رخ می دهد چشم بپوشان؟ اگر به تو « عزیزم» خطاب کرده ام تعجب نکن خیلی ها هستند که با قلبشان مثل آب یا آتش رفتار می کنند. عارضات زمان نمی گذارد که از قلبشان اطاعت داشته باشند و هر اراده طبیعی را در خودشان خاموش می سازند.
اما من غیر از آن ها و مردم هستم. هر چه تصادف و سرنوشت و طبیعت به من داده به قلبم بخشیده ام. و حالا می خواهم قلب سمج و ناشناس خود را از انزوای خود به طرف تو پرتاب کنم و این خیال مدتهاست که ذهن مرا تسخیر کرده است.
می خواهم رنگ سرخی شده روی گونه های تو بگیرم یا رنگ سیاهی شده روی زلف تو بنشینم.
من یک کوه نشین غیر اهلی یک نویسنده گمنام هستم که همه چیز من با دیگران مخالف و تمام اراده ی من با خیال دهقانی تو که بره و مرغ نگهداری می کنید متناسب است.
بزرگتر از تصور تو و بهتر از احساس مردم هستم به تو خواهم گفت چطور.
اما هیهات که بخت من و بیگانگی من با دنیا امید نوازش تو را به من نمی دهد . آنجا در اعماق تاریکی وحشتناک خیال و گذشته است که من سرنوشت مساعد خود را تماشا می کنم.

دوست کوه نشین تو

نیما

zendegi

2006-03-11T11:29:00.000-08:00

Live one day at a time
اين يكروزه را زندگي كن

We cannot change the past ,
نمي توانيم گذشته را تغيير دهيم

We just need to keep The good memories
تنها بايد خاطرات شيرين را به ياد سپرد

And acquire wisdom from the mistakes we've made .
و لغزشهاي گذشته را توشه ره خرد سازيم

We cannot predict the future;
نمي توانيم آينده را پيش بيني كنيم

We just need to hope and pray for the best and what is right ,
تنها بايد اميدوار باشيم و خواهان بهترين و هر انچه نيكوست

And believe that's how it will be.
و باور كنيم كه چنين خواهد شد

We can live a day at a time
ميتون روزي را زندگي كرد

Enjoying the present
دم را غنيمت شمريم

And always seeking to become a more loving and better person

و همواره در جستجو تا بهتر و نيكوتر باشيم

dalmajidster@gmail.com

ID YAHOO:ghalbe_asir

my god

2006-03-10T04:59:00.000-08:00

گفتم : خدای من ، دقايقی بود در زندگانيم که هوس می کردم سر سنگينم را که پر از دغدغه ی
ديروز بود و هراس فردا بر شانه های صبورت بگذارم ، آرام برايت بگويم و بگريم ، در آن
لحظات شانه های تو کجا بود ؟
گفت: عزيز تر از هر چه هست ، تو نه تنها در آن لحظات دلتنگی که در تمام لحظات بودنت بر من تکيه کرده بودی ، من آنی خود را از تو دريغ نکرده ام که تو اينگونه هستی . من همچون عاشقی که به معشوق خويش می نگرد ، با شوق تمام لحظات بودنت را به نظاره نشسته بودم
گفتم : پس چرا راضی شدی من برای آن همه دلتنگی ، اينگونه زار بگريم ؟
گفت : عزيزتر از هر چه هست ، اشک تنها قطره ای است که قبل از آنکه فرود آيد عروج می کند ،اشکهايت به من رسيد و من يکی يکی بر زنگارهای روحت ريختم تا باز هم از جنس نور باشی و از حوالی آسمان ، چرا که تنها اينگونه می شود تا هميشه شاد بود .
گفتم : آخر آن چه سنگ بزرگی بود که بر سر راهم گذاشته بودی ؟

گفت : بارها صدايت کردم ، آرام گفتم از اين راه نرو که به جايي نمی رسی ، تو هرگز گوش نکردی و آن سنگ بزرگ فرياد بلند من بود که عزيز از هر چه هست از اين راه نرو که به ناکجاآباد هم نخواهی رسيد

گفتم : پس چرا آن همه درد در دلم انباشتی ؟
گفت : روزيت دادم تا صدايم کنی ، چيزی نگفتی ، پناهت دادم تا صدايم کنی ، چيزی نگفتی ، بارها گل برايت فرستادم ، کلامی نگفتی ، می خواستم برايم بگويی آخر تو بنده ی من بودی چاره ای نبود جز نزول درد که تو تنها اينگونه شد که صدايم کردی

گفتم : پس چرا همان بار اول که صدايت کردم درد را از دلم نراندی ؟
گفت : اول بار که گفتی خدا آنچنان به شوق آمدم که حيفم آمد بار دگر خدای تو را نشنوم ، تو باز گفتی خدا و من مشتاق تر برای شنيدن خدايی ديگر ، من اگر می دانستم تو بعد از علاج درد هم بر خدا گفتن اصرار می کنی همان بار اول شفايت می دادم .
گفتم : مهربانترين خدا ، دوست دارمت

گفت : عزيز تر از هر چه هست من دوست تر دارمت

cry

2006-03-09T08:33:00.000-08:00

همين چند روزهاست كه فهميدم چشمهايم بيهوده مويه نمي كند هر شبانه .... ديگر خود را ميان پستوي تنهايي ،‌پشت ديوار سربي لبخند تلخ دروغين پنهان خواهم كرد ... و به « تو » دروغ خواهم گفت ... به همه دروغ خواهم گفت ... نه ! من اصلا سكوت خواهم كرد كه تاب دروغ را ندارم .. خود را ميان انديشه هاي خالي و پر سرگردان خواهم كرد كه صدايي در من از اعماق فرياد مي زند : چرا عشق چنين ساده سرد مي شود ؟ چرا مهر چنين بيهوده از ميان برداشته مي شود ؟ ... چرا دوستي چنين بي مايه گم مي شود در غبار ؟ مگر دل آدم از كلوخ است ؟ يا من بيهوده روح خويش را مصرانه به پايبند يك تعهد به ابتذال مي كشانم هميشه ؟ و يا شايد دل من بيراهه مي رود اگر مهر طلب مي كند ... مهر تعهد مي طلبد و تعهد سرسختانه جدايي مي آفريند ... ! و من غرق در بهت و حيرت تعهد را تنها مقصر ميدان مي بينم .... !‌ و خويش را باز هم تنها و داغ ديده يك سرماي كشنده ... سخت تر از زمستان يخبندانهاي طولاني ... سرد سرد از بي تفاوتي « او » به ديوار فاصله ميخكوب مي يابم

LOVE

2006-03-09T06:52:00.000-08:00

کاش میتوانستیم فاصله های میان وجودمان را کم کنیم و با هم یکرنگ شویم....کاش میتوانستیم این یکرنگی را حفظ کنیم و با هم یکی شویم.. وکاش میتوانستیم این یکی بودن را حفظ کنیم و هرگز جدا نشویم

bara avalin bar

2006-03-09T05:57:00.000-08:00

بار اول تو رو ديدم

ته تارکی وحشت

سبزي منظره بودي

بار دوم توي كوچه

مثل آفتاب برهنه

كور كردي چشم ستاره

رفتي تا آخر صحنه

بار سوم توي قلبم

تو ديگه يه خونه داشتي

كه با دستات واسه خونت

سقفي از ترانه كاشتي

بار چارم تو نبودي

حتي عكستم نبودش

دستي از پنجره اومد

تو رو از دلم ربودش

باز پنجم توي سرما

سايه داغ نفس هات

يخ زد و از ياد من رفت

كه بگم دروغه حرفات

dar gir ba to boodanam

2006-03-08T07:39:00.000-08:00

در گیروداربودنم درگیرباتوبودنم

راضی اگه به موندنم عاشق ازتوخوندنم

دیوونگی یارم شده دلدادگی کارم شده

دیوونگی کار دل با تو گرفتارم شده

قلبی که با تو میزنه تو سینه داغونش نکن

اشکای دونه دونموسیلاب بارونش نکن

تا وقتی قلب عاشقم به خاطر تو میزنه

طلسم تنهایی من با دستای تو می شکنه

با اون لبای بسته حرفای تازه داری

خوندم من از نگاهت انگار دوستم نداری

asheghe tanha

2006-03-08T06:11:00.000-08:00

"هیچ کس"، معشوق توست

عاشقي می خواست به سفر برود. روزها و ماه ها و سال ها بود که چمدان می بست. هی هفته ها را تا می کرد و توی چمدان می گذاشت. هی ماه ها را مرتب می کرد و روی هم می چید و هی سال ها را جمع می کرد و به چمدانش اضافه می کرد.
او هر روز توی جیب های چمدانش شنبه و یکشنبه می ریخت و چه قرن هایی را که ته ته چمدانش جا داده بود.
و سال ها بود که خدا تماشایش می کرد و لبخند می زد و چیزی نمی گفت. اما سرانجام روزی خدا به او گفت: عزیز عاشق، فکر نمی کنی سفرت دارد دیر می شود؟ چمدانت زیادی سنگین است. با این همه سال و قرن و این همه ماه و هفته چه می خواهی بکنی؟
عاشق گفت : خدایا! عشق، سفری دور و دراز است. من به همه این ماه ها و هفته ها احتیاج دارم. به همه این سال ها و قرن ها، زیرا هر قدر که عاشقی کنم، باز هم کم است.
خدا گفت : اما عاشقی، سبکی است. عاشقی، سفر ثانیه است. نه درنگ قرن ها و سال ها. بلند شو و برو و هیچ چیز با خودت نبر، جز همین ثانیه که من به تو می دهم.
عاشق گفت : چیزی با خود نمی برم، باشد. نه قرنی و نه سالی و نه ماه و هفته ای را.

اما خدایا ! هر عاشقی به کسی محتاج است. به کسی که همراهی اش کند. به کسی که پا به پایش بیاید. به کسی که اسمش معشوق است.
خدا گفت : نه ؛ نه کسی و نه چیزی. "هیچ چیز" توشه توست و "هیچ کس" معشوق تو، در سفری که که نامش عشق است.
و آنگاه خدا چمدان سنگین عاشق را از او گرفت و راهی اش کرد.عاشق راه افتاد و سبک بود و هیچ چیز نداشت. جز چند ثانیه که خدا به او داده بود.
عاشق راه افتاد و تنها بود و هیچ کس را نداشت. جز خدا که همیشه با او بود.

dooooooooooosetet daram

2006-03-07T08:47:00.000-08:00

نمیدونم . نازنینم . که کدوم حرف تو رو آزرد یا کدوم ترانه من . تو رو مثل گلی پژمرد نمیدونم . نمیدونم که چی گفتم تو شنیدی چه خطایی سر زد از من که تو از من دل بریدی اگه روزی تو نباشی بین ما راهی نباشهنمیدونم کی میتونه که برام مثل تو باشه اگه روزی تو نباشی یا بری از من جدا شی نمیدونم تو میتونی عاشقی دوباره باشی؟این پرنده دل من . نمیتونه پر بگیره تو رو میخواد در کنارش . بال و پر از سر بگیره آخه حیفه پر نگیره . پشت ابرا رو نبینه حیفه اینجا تک و تنها . تو قفس بی کس بشینه

Belalım Benim

2006-03-07T08:16:00.000-08:00

Belalım Benimدرد کشیده ام
Yoluna çıkmaya cesaretim yok شهامت قرارگیری بر سر راهت رو ندارم
Her halin yolundan dondurur beni هر حالتت من رو از راهت بر میگردونه
Şöyle bir bakmaya cesaretim yok شهامت نگاه کردن به تو رو ندارم
Rüzgarin alevsız söndürur beni نسیمی که از جانب تو می وزد آتش منو خاموش میکنه
Nasıl etsem bir yolumu bulamıyorum هر چه می کنم نمی تونم راهم رو پیدا کنم
Seni bir başkasindan soramiyorum تو رو در کس دیگه ای جستجو نمی کنم
Ne yapsam içimden atamiyorum هر کاری می کنم نمی تونم تو رو از درونم دور کنم
Aşkin hasretinde ِldürur beni حسرت عشقت داره منو می کشه
Belalım benim belalım benim بلا کش منم رنج دیده منم
Ah bu gönlüme helalım benim آه که تنها محرم دل منم
Kurtulamam derdinden günahlarindan نمی تونم از این درد و عصیانت رهایی پیدا کنم
Günahlari böynuma hebalım benim تمام گناهش گردن من که تباه شده منم
Çaresız kalmişam çıkar yolum yok بی علاج موندم رهایی ندارم
Sensız yaşamaya hiç umudum yok بدون تو هیچ امیدی برای زندگی ندارم
Derdine duşmuşum dertsız günum yok به دردش دچار شدم و یه روز بی دردهم ندارم
Hasret uzağinda öِldürur beni حسرت و دوری داره من رو از بین می بره

pish az ...

2006-03-07T04:28:00.000-08:00

پیش ازآنکه باتوآشنا شوم وحضور سرشار از عشق ومحبت ترا درک نمایم دنیا وآنچه پیرامونم بود
برایم حالتی یکنواخت
وعادی داشت
شاید باور نکنی نازنینم ،
پیش از آشنائی با تو
هزار بار
درخت نارنج باغچه مان را بی تفاوت دیده بودم
اما با آمدن تو
آنگار تازه
و برای اولین بار می دیدمش هرگز به ابرهای آسمان نگاه نمی کردم
ویا وزش باد را در لابلای شاخه های درختان نمی دیدم

2006-03-06T04:48:00.000-08:00

راز شقایق
شقايق گفت :با خنده نه بيمارم، نه تبدارم اگر سرخم چنان آتش حديث ديگري دارم گلي بودم به صحرايي نه با اين رنگ و زيبايي نبودم آن زمان هرگز نشان عشق و شيدايي يکي از روزهايي که زمين تبدار و سوزان بود و صحرا در عطش مي سوخت تمام غنچه ها تشنه ومن بي تاب و خشکيده تنم در آتشي مي سوخت ز ره آمد يکي خسته به پايش خار بنشسته و عشق از چهره اش پيداي پيدا بود ز آنچه زير لب
مي گفت شنيدم سخت شيدا بود نمي دانم چه بيماري به جان دلبرش افتاده بود- اما- طبيبان گفته بودندش اگر يک شاخه گل آرد ازآن نوعي که من بودم بگيرند ريشه اش را و بسوزانند شود مرهم براي دلبرش آندم شفا يابد چنانچه با خودش مي گفت بسي کوه و بيابان را بسي صحراي سوزان را به دنبال گلش بوده و يک دم هم نياسوده که افتاد چشم او ناگه به روي من بدون لحظه اي ترديد شتابان شد به سوي من به آساني مرا با ريشه از خاکم جداکرد و به ره افتاد و او مي رفت و من در دست او بودم و او هرلحظه سر را رو به بالاها تشکر از خدا مي کرد پس از چندي هوا چون کوره آتش زمين مي سوخت و ديگر داشت در دستش تمام ريشه ام مي سوخت به لب هايي که تاول داشت گفت:اما چه بايد کرد؟ در اين صحرا که آبي نيست به جانم هيچ تابي نيست اگر گل ريشه اش سوزد که واي بر من براي دلبرم هرگز دوايي نيست واز اين گل که جايي نيست ؛ خودش هم تشنه بود اما!! نمي فهميد حالش را چنان مي رفت و من در دست او بودم وحالا من تمام هست او بودم دلم مي سوخت اما راه پايان کو ؟ نه حتي آب، نسيمي در بيابان کو ؟ و ديگر داشت در دستش تمام جان من مي سوخت که ناگه روي زانوهاي خود خم شد دگر از صبر اوکم شد دلش لبريز ماتم شد کمي انديشه کرد- آنگه - مرا در گوشه اي از آن بيابان کاشت نشست و سينه را با سنگ خارايي زهم بشکافت زهم بشکافت اما ! آه صداي قلب او گويي جهان را زيرو رو مي کرد زمين و آسمان را پشت و رو مي کرد و هر چيزي که هرجا بود با غم رو به رو مي کرد نمي دانم چه مي گويم ؟ به جاي آب، خونش را به من مي داد و بر لب هاي او فرياد بمان اي گل که تو تاج سرم هستي دواي دلبرم هستي بمان اي گل ومن ماندم نشان عشق و شيدايي و با اين رنگ و زيبايي و نام من شقايق شد گل هميشه عاشق شد

2006-03-05T08:30:00.000-08:00

دلم براي كسي تنگ است

كه آفتاب صداقت رابه ميهماني گلهاي باغ مي آورد

وگيسوان بلندش رابه بادها مي داد

ودستهاي سپيدش رابه آب مي بخشيد

دلم براي كسي تنگ است

كه چشمهاي قشنگش رابه عمق درياي واژگون مي دوخت

وشعرهاي خوشي چون پرنده ها مي خواند

دلم براي كسي تنگ است

كه همچو كودك معصوم

دلش براي دلم مي سوخت

و مهرباني رانثار من مي كرد

دلم براي كسي تنگ است

كه تا شمال ترين شما

لودر جنوب ترين جنوب

هميشه درهمه جا

آه با كه بتوان گفت

كه بود با من وپيوسته نيز بي من بود

وكار من زفراقش فغان وشيون بود

كسي كه بي من ماندكسي كه با من نيست

...........كسي

دگر كافيست

dalmajidster@gmail.com

ID YAHOO:ghalbe_asir

2006-03-05T07:50:00.000-08:00

سفر

كوله ‌پشتي‌اش‌ را برداشت‌ و راه‌ افتاد. رفت‌ كه‌ دنبال‌ خدا بگردد؛ و گفت: تا كوله‌ام‌ از خدا پر نشود
برنخواهم‌ گشت.نهالي‌ رنجور و كوچك‌ كنار راه‌ ايستاده‌ بود.مسافر با خنده‌اي‌ رو به‌ درخت‌ گفت: چه‌ تلخ‌ است‌ كنار جاده‌ بودن‌ و نرفتن؛ و درخت‌ زير لب‌ گفت: ولي‌ تلخ‌ تر آن‌ است‌ كه‌ بروي‌ و بي‌ رها برگردي كاش‌ مي‌دانستي‌ آن‌چه‌ در جست‌وجوي‌ آني، همين‌جاست مسافر رفت‌ و گفت: يك‌ درخت‌ از راه‌ چه‌ مي‌داند، پاهايش‌ در گِل‌ است، او هيچ‌گاه‌ لذت‌ جست‌وجو را نخواهد يافت و نشنيد كه‌ درخت‌ گفت: اما من‌ جست‌وجو را از خود آغاز كرده‌ام‌ و سفرم‌ را كسي‌ نخواهد ديد؛ جز آن‌ كه‌ بايد مسافر رفت‌ و كوله‌اش‌ سنگين‌ بود هزار سال‌ گذشت، هزار سالِ‌ پر خم‌ و پيچ، هزار سالِ‌ بالا و پست. مسافر بازگشت. رنجور و نااميد. خدا را نيافته‌ بود، اما غرورش‌ را گم‌ كرده‌ بود. به‌ ابتداي‌ جاده‌ رسيد. جاده‌اي‌ كه‌ روزي‌ از آن‌ آغاز كرده‌ بود درختي‌ هزار ساله، بالا بلند و سبز كنار جاده‌ بود. زير سايه‌اش‌ نشست‌ تا لختي‌ بياسايد. مسافر درخت‌ را به‌ ياد نياورد. اما درخت‌ او را مي‌شناخت درخت‌ گفت: سلام‌ مسافر، در كوله‌ات‌ چه‌ داري، مرا هم‌ ميهمان‌ كن. مسافر گفت: بالا بلند تنومندم، شرمنده‌ام، كوله‌ام‌ خالي‌ است‌ و هيچ‌ چيز ندارم درخت‌ گفت: چه‌ خوب، وقتي‌ هيچ‌ چيز نداري، همه‌ چيز داري. اما آن‌ روز كه‌ مي‌رفتي، در كوله‌ات‌ همه‌ چيز داشتي، غرور كمترينش‌ بود، جاده‌ آن‌ را از تو گرفت. حالا در كوله‌ات‌ جا براي‌ خدا هست. و قدري‌ از حقيقت‌ را در كوله‌ مسافر ريخت. دست‌هاي‌ مسافر از اشراق‌ پر شد و چشم‌هايش‌ از حيرت‌ درخشيد و گفت: هزار سال‌ رفتم‌ و پيدا نكردم‌ و تو نرفته‌اي، اين‌ همه‌ يافتي درخت‌ گفت: زيرا تو در جاده‌ رفتي‌ و من‌ در خودم. و پيمودن‌ خود، دشوارتر از پيمودن‌ جاده‌هاست

2006-03-05T05:47:00.000-08:00

کجايي مجنون؟ منم ليلي!هنوز تازه تر از قصه ي من و تو قصه اي نيست هنوز کسي نيومده که مثل من و تو جرات کنه به عشق نگاه کنه! هنوز کسي نتونسته پراي خستشو مثل تو در حيروني وا کنه! تا اوج پرواز کنه و نترسه از پريدن و باز پريدن! هنوز کسي نيومده تا پاشو تو جا پاي تو بزاره تو رسم عاشقي رو جاودانه کردي هر روز بيشتر شدي عطر باورت را با همه تقسيم کردي بزرگ و بزرگ تر شدي تا جايي که براي ديدنت نگاه کم اورديم دستهامون براي گرفتن دستهاي تو کوتاه شدند تو اونقدر دور شدي که ديگه باورت نکرديم اسمت رو روي درختا گذاشتيم و مثل يک راز سربسته تو گنجه احساسمون پنهونت کرديم اما من تا مجنوني ليلي ام هنوز براي شباي سر گشتگي تو بي تابم براي دقيقه هاي پنهون تو پيدايم براي فصل هاي دلتنگي ات يارم من بي قرار تو ام و در اين وادي حيرت هر لحظه با تو وصلم و هر نفس با تو زنده ام کجايي مجنون که امروز براي ديدن تو به چله نشستم و تا تو به قلب مشتاقم فرود نيايي از چله بر نمي خيزم و باز براي تو مي نويسم

براي شبهاي اغشته به تو

فقط براي تو

...مهربانم

2006-03-04T05:51:00.000-08:00

مهربانم سلام
نمي دانم چه چيزي باعث شد كه از خواب بيدار شوم ،شايد جوشش و تبلور درون باشه نگاه ،به ساعت كه مي كنم مي بينم عقربه كوچك روي 2 و عقربه بزرگ روي 11هست بي اختيار مقداراختلاف ميان دو و يازده ذهنم را به خود جلب ميكند يعني 9.ولي چيز جالبي كه در حركت عقربه هاي ساعت ديدم اين بود كه عقربه بزرگتر جلو تر از عقربه كوچكتر بود. شايد عقربه كوچكتر خود را مي كشيد يا از اين حركت ممتد و دوار لذت ميبرد و آهسته تر حركت ميكنه.
مهربانم ديوان حافظ را باز كردم تا شعري بخوانم ، با ديدن شعر حس كردم حافظ هم با من هم كلام است

سينه مالامال درد است اي دريغا مرهمي دل زتنهايي به جان آمد خدا را همدمي
ديگر نتواستم ساكت بمانم و دوباره پناه بردم به كاغذ و قلم . و قلم كه خوب كار خود را مي دانست شروع كرد به نوشتن و ريش كردن دل صاف كاغذ ، و كاغذ چه صبورانه تحمل ميكرد تا قلم آنچه را كه مي خواهد بنويسد و اين دل آزرده را آزرده تر كند چون مي دانست دست مهرباني،نگاه مهرباني وحتي كلام مهرباني مرحم دل ريشش ميباشد.
مهربانم، نمي دونم چگونه بايد دوست داشتنم را بیان کنم.چگونه بگویم که دل من از دوریه تو تموم شده. نمیدونم توهم دوسم داری؟ نمیدونم تو هم مثل من تو فکرمنی؟ نمیدونم تو هم دلت تنگ ميشه ؟ ولي میدونم تو هم تو غربت غریبي،غریبی!میدونم کاری از دستت بر نمیاد!میدونم عزیزترینم ،همه رو میدونم! ولی مهربانم چه کنم كه دست من نیست دلتنگیم دست من نیست .دلم مي خواست ميتونستم داد بزنم و بگم بخدا دلم برات تنگ مي شه .
مهربان منيرم حس ميكنم بدنم سرد شده و لغزش انگشتای سردم رو روی دکمه های کیبورد بوضوح حس میکنم که دارم انرژی مصرف میکنم.ولي همون نيرويي كه منو از خواب بيدار كردهمون گرماي درون ،همون آرامش خيال و همون زيبايي ضمير به فكر اسمت كه نه ،كه روش و منشت مي افتم احساس گرما ميكنم چون كه تو .... و از تو نور ساطع ميشود و نور مظهر زلالي و گرما و روشني است.
مهربون ،دلم یه چیز خوب میخواد ولی نمیدونم چی! دلم یه حس سردی مثه خنک شدن زیر بارون كنار وسعت دريا رو مي خواد .دلم حس آرامشي رو میخواد که یه زنبور عسل با شهد گلهارو داره!دلم یه آهنگ نو بادميدن نسيم سحر در گل شيپوري با ترانه ای قوی میخواد تا بتونم به همه بگم من تورو دوست دارم.دلم نجواهای گرمتو مي خواد كه از بنفشه دلت و از نرگس چشمات اونارو ميشه ديد.دلم لبخند هاي زيباي تورو ميخواد كه وقتي روي مريم لبهات نقش ميبنده كه هيچ عطري ،معطر نيست .دلم صدای گرمتو رو میخواد که آروم آروم بامن حرف ميزنه و هنوز زنگ صدات توي گوشم بهترين صداست.دلم اون نگاه همیشگیت رو میخواد که من تاب نمی آورم تو چشات خیره بمونم .
مهربانم حتی حوصله خودم رو ندارم. باور کن آدم وقتی حوصله کسی رو نداره. خب طرف رو دکش میکنه.میپیچونتش.ولی وقتی حوصله خودش رو نداشته باشه بايد چكار كنه؟بعد میدونی دلم چی میخواد؟ دلم میخواد عین 10-12 سالگیم چشمامو بمالونم و در حالیکه خیلی خیلی خوابم گرفته برم راحت بخوابم !! آره میدونم عین این فیلماس ولی خب چیکار کنم دلم میخواد. دلم هوای بچه گیامو کرده آخه خیلی وقته خواب راحت ندارم. برای همین به یاد اون موقع ها میفتم که سریع و بی دغدغه خوابم میبرد. اصلا نمیفهمم که چمه. ولی هر دفعه كه هیچ جوابی جزسکوت ،سکوت وسکوت نمياد یه جورایي دلم برای "دلم" میسوزه. وقتی بهش فکر میکنم میبینم که چقد مظلومه ودائم تحملم کرده ،همه نا خوشیام،خوشیام،ذوق زدگی هام،دلتنگی هام،تنفر هام،لذت بردنام، دل بستن هام خستگی هام همه و همرو تحمل کرده ..! و فقط سکوت کرده تا دردی اضافه بر دردهام نباشه..خب دلم براش میسوزه دیگه

dalmajidster@gmail.com

ID YAHOO: ghalbe_asir

2006-03-03T06:28:00.000-08:00

تو را در آسمان شرق میجویم . جایی که آرزوهای نقره ای من خانه دارند . تو را در حسرت یک قوی تنها ء تو را در بال و پر یک پرستوی شوریده ء تو را در بوسه ی پروانه ها و در مغرب گیسوان فرشته هایی که هرگز زمین را ندیده اند ء می جویم . چشمهایت جمهوری مهربانی و عشق است. بگو من در کدام یک از خیابانهای آن زاده خواهم شد؟خدایا ء من از تمام کلمات دنیا فقط دو کلمه را می خواهم:((دوستت دارم)) و دلم می خواهد شکوفه ها و کو هستانها گرد من جمع شوند و هزاران بار آن را با من تکرار کنند
dalmajidster@gmail.com

ID YAHOO:ghalbe_asir

2006-03-03T05:22:00.000-08:00

من از دردی انچنان کهنه برايت حرف می زنم ؛

که حتی خودم را هم پشت ان فراموش کرده ام

.من از انچنان دردی قديمی برايت می گويم ؛

که حتی چگونه زيستن را هم از ياد من برده است

.دردی کهنه

.که هيچ وقت حتی عادت روزمرگی هم ان را از من نگرفت

.دردی که هيچ وقت در پستوی من پنهان نشد

.دردی هميشه برای همه وقت

.برای همه جا

.برای تمام لحظه ها

.تنها ان بود که هيچ وقت فراموش نشد ؛

و فراموش نکرد مرا .تنها همراه من

.تنها چيزی که برايم مانده

؛ تا نگويم هيچم

.من نه از اينجا می گويم ؛ نه از انجا ؛و نه از قيد مکان .

من نه از حال می گويم ؛ نه از گذشته ها ؛و نه از قيد زمان

.من از قيد زيستن می گويم .

قيدی برای همه جمله ها

.قيدی شايد برای تمام مکان ها و زمان ها قيدی که تمام مکان ها و زمان هايم را معنا داده و بی معنا کرده

.قيد اجبار بودن

.بودنی که زيستن را از من گرفته
dalmajidster@gmail.com

ID YAHOO: ghalbe_asir

2006-03-02T08:58:00.000-08:00

امروز وقتي باز آسمون حال و هواي منو ديد و مثل هميشه تصميم گرفت همراه دل باروني من بشه و شروع به باريدن كرد سوار ماشين شدم و رفتم جايي كه معمولا وقتي آسمون ميباره ميرم اونجا . وقتي تو ماشين بودم لغزش قطره هاي بارون روي شيشه و رقص برف پاك كن ها بهم اجازه نداد بفهمم كي رسيدم ..... وقتي رسيدم رفتم جايي وايسادم كه شهر با تمام زشتي و زيبايش زير پاهاي ناتوانم بود ، تازه اونجا ديدم چه جاده پر پيچ و خمي رو بالا اومدم بدونه اينكه ذره اي از سختي اين راه و احساس كنم . وقتي قطره هاي قشنگ و لطيف بارون به تن تب دارو خسته ام ميخورد و با قطره هاي گرم اشكم يكي مي شد انگار دستان نرم و پر مهر مهربون يكتاست اشك دلم رو با محبت تمام پاك مي كنه . از اون بالا به پايين جاده دقيق شده بودم كه شايد بيايي و تو همراه اين لحظه هاي بي كسيم بشي . ولي هرچي بيشتر دقت مي كردم خودمو تنهاتر ميديدم . حتي يه رهگذر هم از اين جاده گذر نمي كرد اگر كسي هم ميومد يا همون پايين تر به محبوبش مي رسيد و يا بالاتر كسي در انتظارش بود اونوقت مي فهميدم اونم مال من نبود. يك آن از ترس بي كسي و تنهايي به خود لرزيدم و تازه اونموقع بود كه فهميدم 2 ساعته در انتظار اينكه شايد امروز ديگه بيايي آنجا نشسته ام . ولي امروزم نيامدي و من باز هم در حسرت بي تو بودن

دلم گرفت و بر تنهايي خود بيشتر از هميشه گريستم ، آخه نمي دوني چقدر سخته به جاي اينكه از سوز سرما به خودت بلرزي از سرماي بي كسي از دنياي تنهاييت بيرون بياي ....... نا اميد و خسته از اينكه امروزم نيومدي بلند شدم كه برم . يك لحظه احساس كردم يكي داره صدام مي كنه و بهم مي گه آهاي فلاني چرا انقدر تنها ؟؟!! نميخواي منو ببيني ؟؟؟ همون موقع رو به آسمان كردم وبا تمام وجود در درون خود فرياد زدم اي مهربونترين مهربونا : تو اميد تمام لحظه هايم هستي ، اگر تورا نداشتم كه واي به تمام زندگيم......... اگر تنهاترين تنها شوم باز هم خدا هست

khodaye man faghat toyii ke tanham nemizari

2006-03-02T06:43:00.000-08:00

2006-03-02T05:43:00.000-08:00

هيچكس لياقت اشكهاي تو را ندارد و كسي كه چنين ارزشي دارد باعث اشك ريختن تو نمي شود اگر كسي تو را آنطور كه ميخواهي دوست نداردبه اين معني نيست كه تو را با تمام وجودش دوست ندارددوست واقعي كسي است كه دستهاي تو را بگيردولي قلب تو را لمس كندبدترين شكل دلتنگي براي كسي آن است كه در كنار او باشي و بداني كه هرگز به او نخواهي رسيد

dalmajidster@gmail.com

ID YAHOO: ghalbe_asir

begoo ey yar begoo ey vafadar begoo az...

2006-03-01T08:12:00.000-08:00

به نام عشق و زندگي تو را انتخاب كردم
من از در خونه دل همه رو جواب كردم
گفتم براي چيدنت گلي از گلزار بهشت
ديگه به اميد خدا ميرم به سوي سرنوشت
زدم به قلب زندگي براي انتخاب يار
قرعه به نام تو زده سهم من و اين روزگار
عاقبت يار ديگه خوب و بدش به دست توست
بذار كه سربلند باشيم شكست من شكست توست
من دوست دارم را به تو راحت گفتم
گفتم ولي از روي صداقت گفتم
گاهي وقتي كه مي خوام به ياد تو گريه كنم
اشـــك بيكسي من گونه هامو مي سوزونه
تا مياد خنده ي رو لب هاي من جون بگيره
ياد چشمات روي لبخند من و مي پوشونه
جاي خاليت مثل يك خار توي چشمام ميشينه
كور ميشه بي تو انگاري دنيا رو نميبينه
در و ديوارهاي خونه از تو داره صد نشونه
گل هاي باغچه ميگيرن از فراق تو بهونه
كاش مي شود با مهربوني پُـر كنيم فاصله ها رو
من مي خوام اما چه فايده دل تو نا مهربونه
من مي خوام اما چه فايده دل تو نا مهربونه
جاي خاليت مثل يك خار توي چشمام ميشينه
كور ميشه بي تو انگاري دنيا رو نميبينه
من كه چون شمعي به شام تار تو افروختم
هر چه كردي با دلم از شكوه لب را دوختم
روز شب بوده دعايي من سلامت بودنت
پس چرا آتش شدي از شعله هايت سوختم

خيلي دوست دارم

2006-02-28T06:46:00.000-08:00

يک عاشقانه دردناک

شکستي و سوزاندي و رفتي....خاموش ماندم خنديدي و اشکهايم را نديدي و نيش زبان زدي ....خاموش ماندم با بي تفاوتيهايت مرا آتش کشيدي و با هر نفس مرا به مرگ نزديک کردي.....خاموش ماندم ولي اينبار ديگر ميخواهم فرياد بزنم زخم نبودنت را .ميخواهم حس بي تو بودن را از دل پوسيده ام خط بزنم تا اين ثانيه هيچ نگفتم ولي از اين به بعد غم هايم را با ناله زمزمه ميکنم حالا که تو دريک قدمي مرگ ايستاده اي چگونه ساکت بمانم و غم از دست دادن تو را بر شانه هاي کوچک خود تحمل کنم و من بر قله بلند بد بختيها مي ايستم و به گذشته هاي خوبم با تو ميانديشم که چگونه بر بال ابرها مينشستيم و رها از هر نگاهي خاطره هاي خوب يکديگر را با هم قسمت ميکرديم آري به ياد داري روز اول را؟همه چيز با يک خنده آغاز شد و با همان خنده به پايان رسيد که مرا به آتش کشيد ولي تو هميشه نميخنديدي بر عکس من .گويا لبخندهاي تو را هم از لبانت دزديده بودم و ميخواستم يک نفس نماند که غم بر دشت آرزوهامان بتابد...ولي تو هميشه غمگين بودي و در پاسخ نگاههاي بي صبرانه و کودکانه ام لبهايت را جمع ميکردي و بر گونه ام بوسه ميزدي و من آرام ميشدم و حالا دليل اينهمه غم تو را فهميدم يادم ميايد دستانت را بر موهايم مي کشيدي و لذت را با اطمينان حس ميکردم ناگهان بر افروخته شدي و از من فاصله گرفتي اشک در نگاهت لرزيد و مرا با خود برد و پريشان گفتي اگر ما جدا شويم چه ميشود...؟باز در خود فرو رفتي ...با حالتي بچه گانه پايم را بر زمين کوبيدم و گريه اي سر دادم که گوشهايت را گرفتي و من فرياد زدم نه..و تو با همان غم هميشگي که در چشمانت موج ميزد دستم را گرفتي و مرا آرام نمودي و آخرين حرفت را زمزمه کردي :گاهي از تقدير نميشود گريخت کودکم :آه...آخرين حرفت بود و تو رفتي آرام و نجيب همانطور که قدم بر دلم نهاده بودي ..بيصدا رفتي اي زندگي نکبت بار امروز که سر انگشت بيروحم را بر شيشه سرد اتاق ميکشم و بر کليدهاي کيبورد پنجه ميسايم دومين سال است که تو نيستي ولي من همچنان نفس ميکشم و هنوز نمرده ام تو ميدانستي عمرت قد گلهاي سرخ است و زود ميروي و من نفهميدم چهره ات را از ياد نميبرم وقتي که جسم بي جانت بر من لبخند ميزد ولي چشمانت همان غم را داشت دست بر صورتت کشيدم آرام بودي و صبورانه مرا مينگريستي دردهايم همه سر از گور بر آوردند و کنارت آرام دراز کشيدم نميدانم چقدر طول کشيد ولي باز هم من بودم و تو باز هم آرامش را از تو ميربودم و چشمانت را پر هوس ميديدم ولي اينبار جسمي بي جان در کنارم نفس کشيدن را از ياد برده بود و مرا با خود بردند به يک جا که فقط غبار بود و خاک و اشک و ناله ....با تو خداحافظي نکردم ولي تو لبخند زدي و برايم آرزوي خوشبختي کردي وقتي خاک سرد تو را در آغوش کشيد تازه فهميدم که تو مرا تنها گذاشته اي و ديگر بر نميگردي به کنارم و به ياد دارم آن روز تا ساعتها بر مزار خاطره هايم اشک ريختم ....از اشکهايم خاک هم گل شد

تو نيامدي و نيامدي و نيامدي

dalmajidster@gmail.com

ID YAHOO:ghalbe_asir

taghdim be vafadarane eshgh

2006-02-28T05:34:00.000-08:00

هنگامی که گرمی بوسه او را بر لبان سوزان خود احساس کنم

نيم مرده و بيجان سر به بيابان خواهم نهاد

سوی باختر؛سوی خاور؛هر کجا که بيابانی خشک و سوزان باشد

لگد کوب پايم نيم جان خواهم شدو تا آنجا که نيرو ودر تن داشته باشم به هر جانب که پيش آيدخواهم رفت وهنگاميکه پيروزمندانه بيايدودر آغوشم گيرد و مرا از آن خويش کند
فرياد زنان دست و پا خواهم زدو داد از دل ديوانه بر خواهم آورد: به او رحم نمی کنم دشنامش خواهم گفت :در آن هنگام که مرا سراپا از آن خود پندارد؛گرفتار شوم؛ديوانه ام شود در آتش و صلم بسوزد.آنگاه خويش را از چنگش بدر خواهم آورد

تا کارش را دشوار کنم .اما ..... اگر نيايد چکنم؟؟

2006-02-27T06:59:00.000-08:00

یک خورشید، یک ماه، یک دنیا،یک قلب
One sun one moon one world one heart
باید بیشتر دل بسوزانیم تا دیگران را بفهمیم We need to feel more To understand others
باید بیشتر دوست بداریم، تا بیشتر دوستمان بدارند To understand others We need to love more To be loved back
باید بیشتر گریه کنیم،تا خود را پاک کنیم We need to cry more To clean ourselves
باید بیشتر بخندیم، تا قدر خود را بدانیم We need to laugh mere To enjoy ourselves
در مواجهه با دیگران باید درسکار و منصف باشیم We need to be honest and fair Then interacting with people
باید روش زندگی مان، بر اخلاقیات استوار باشد We need to establish, A strong ethical basis
باید بیشتر ازخیالات مان ببینیم As a way of life, We need to see more
باید بیشتر بدهیم و کم تربگیریم Than our own fantasies, We need to hear more
باید بیشتر سهیم شویم و کمتر تملک کنیم And listen to the needs of others, We need to give more
باید اهمیت خانواده را به عنوان تکیه گاه اصلی Andtake less
We need to share more And own less

2006-02-27T06:46:00.000-08:00

در خلوت زندگی، تحمل دلتنگی هایی که مدام به پنجره دل ما تلنگر می زنند، آسان نیست...خاطرات شیرین روی ریل ذهن ما به سرعت ثانیه ها می گذرند و ما دلتنگ آن چیزهایی می شویم که روزی لحظه های دلپذیری می آفریدند....یکی در این گذر، دلش برای آدمهایی تنگ می شود که در بخشی از خاطراتش جا خوش کرده اند. دیگری دلتنگ آواهایی است که از دور حواسش را مینوازند.آن یکی وقتی در آینه می نگرد، دلش برای شب از دست رفته گیسوانش تنگ می شود و برای همه آن روزها، ماهها و سالهایی که به تدریج شفافیت هایش را به آنها سپرده است.من اما لا به لای این حال و هوایی که ماندن و نفس کشیدن را معنا می کند گاه دلم برای رفتن تنگ می شود.امروز دلتنگ خاطراتی شده ام که پشت سر جا مانده اند و بی تاب آرزوهایی که از روبرو می گریزند....شاید آخر دنیا آخر آرزوها باشد و همه آرزوها رنگ تحقق بگیرند و شاید تا همین چند ثانیه دیگر آخر دنیا شود.و رویای فرشته شدن همه آدمها که همیشه ذهنم را قلقلک می دهد تحقق یابد... آدمهایی که الان هم روی زمین خاکی کنار ما هستند و ما آنقدر از حقیقت آنها فاصله داریم و آنقدر زمینی شده ایم که گاه یادمان می رود لازم نیست همه فرشته ها بال داشته باشند.بیراهه راههایی که رفته ایم را به گذشته بسپار و گذشته را به بادراه زندگی برای هیچکس رو به گذشته نبوده استزندگی رو به فرداست که ادامه دارد، نه دیروز

dalmajidster@mail.com

ID YAHOO:ghalbe_asir

ba man bash .hey havaset kojast...man hanooz hastam

2006-02-27T05:22:00.000-08:00

با من امشب چيزي از رفتن نگو
نه نگو از اين سفر با من نگو
من به پايان ميرسم از كوچ تو
با من از اغاز اين مردن نگو
كاش ميشد لحظه هارا پس گرفت
كاش ميشد از تو بود و تا تو بود
كاش ميشد در تو گم شد تا همه
كاش ميشد تا هميشه با تو بود
با من امشب چيزي از رفتن نگو
نه نگو از اين سفر با من نگو
من به پايان ميرسم از كوچ تو
با من از اغاز اين مردن نگو
كاش فردا را كسي پنهان كند
لحظه را در لحظه سرگردان كند
كاش ساعت را بميراند به خواب
ماه را بر شاخه اويزان كند
ميروي تا قصه را غمنامه تدفين گل
ميروي تا واژه را باران خاكستر كنم
ثانيه تا ثانيه پلواره ويران شدن
ميروي تا بخشي از جان مرا پرپركني
با من امشب چيزي از رفتن نگو
نه نگو از اين سفر با من نگو
من به پايان ميرسم از كوچ تو
با من از اغاز اين مردن نگو

dar sarashibi...

2006-02-26T07:50:00.000-08:00

در سراشیبی و پیچ و خم سرنوشت نمی دانم
نمی دانم به کجا رهسپارم و به کدام امید گام بر میدارم
همینقدر می دانم که طاقت رفتنی نمانده وماندن صعب و محال است
چه باید بکنم گردن از بار گذشته شکسته و پشت از سنگینی آن خمیده
محنت ایام خردم کرده

که حتی یادآوری آن در خاطرم بر بار اندوه می افزاید
پای در گل فرو مانده ورفتن محال
نه زمین سخت که بر آن بایستم نه خاک سرد که نفس قطع کنم
زنده و زنده بگور در گور زندگی حیران و اسیر
من در این سیاه بازار وحشتناک و این زمان جلاد
نه امیدی دارم نه دلبستگی0

آنقدر به دل کندن نزدیکم که یک نفس فاصله است وآنقدر از دنیا دور که نفرت دارم از نامش
به چه چیز ماندن دل ببندم اینکه روزی زندگی رنگ دیگر بگیرد
دریغ از آن همه آرزو که به هرز رفت

سنگ صبورم به من تو بگو چه زمان عذاب وجدان آنها را بیدار خواهد کرد

و چه زمان لب هایشان به افشای حقایق گشوده خواهد شد؟

هر گاه بر میگردم وبه گذشته می نگرم

افسوس جانگدازی بر لب می نشانم

و هر وقت به راه آینده می نگرم آه بلندم از دل بر می خیزد

آه بلندم از دل بر می خیزد

بر میخیزد بر می خیزد

dalmajidster@gmail.com

2006-02-26T04:32:00.000-08:00

زندگی با همه ی وسعت خویش
محفل ساکت غم خوردن نیست
حاصلش تن به قضا دادن و افسردن نیست
اضطراب هوس دیدن و نادیدن نیست
زندگی خوردن و خوابیدن نیست
زندگی جنبش جاری شدن است
از تماشاگه آغاز حیات
تا به جائی که خدا میداند
سهراب سپهری

سلام به بازدید کنندگان محترم لطفا نظرات خودتون رو با آدرس زیر ایمیل کنید. مرسی dalmajidster@gmail.com

ID YAHOO:ghalbe_asir

2006-02-25T09:19:00.000-08:00

رویا عشق من

روزها وشب های گریه تما م شدنی نیستند
بغض میکنم برای گذشته حال اینده
بغضها میترکند لحظه ها خیس میشوند
پاییز می اید میرود عقربه ها حرکت میکنند
زمان اما نفس نمیکشد مرده رنگ باخته
سفر کی آغاز میشود؟ شوق کی رها میشود؟
چیزی به طراوت نمانده زمان اما مرده یخ زده
مثل زمین خسته از پاییز وزمستان
فنجان خالی ونقش بسته را نگاه میکند
طوفان تمام میشود بهار می آید زمان زنده میشود
رویا حقیقت میشود
آه اگررویا نبود هرثانیه فریاد بود واشک
آه که چقدر دوستت دارم

2006-02-25T09:12:00.000-08:00

eshgh

2006-02-25T08:28:00.000-08:00

به انتهاي احساسي ارام انديشيدم

به انچه که ارامشي بزرگ است

در نهايت تصويري عاشقانه

به دنبال نگاهی عاشق اما محروم

تصويري که سهمی از ان نداشتم

فقط حس می کردم ارامشی بزرگ است

پاکي ان احساس روحم را نوازشي داد

از خود پرسيدم پاکترين عشق کجاست؟

که از هوي و هوس راهش جداست

ناگهان حس کردم طراوتي بر وجودم باريد

انقدر ارام شدم که زجر دنيا فراموشم شد

بله پاکترين احساس همان تصوير خيالم بود

از جنس باران که مرا جان بخشيد

از باران هم پاکتر مگر مي شود بود

گفتم شايد اين عشق پاک مرا بشويد

مرا از عشق سيراب کند

اين احساس که از اسمان باريد

از جنس باران بود بر خاک تشنه و نا چيز

و حالا من هم قدري پاک شده ام

تصوير خيالم مرا تا اوج برد و ارام کرد

2006-02-25T07:00:00.000-08:00

تا بیایی به برم،لمس کنی راز دلم

واي كه پژمرده گلي بودم و آبم دادی
در نگاه دگران،در پس رازي پنهان
مست و ديوانه اي بودم كه تو جامم دادي
تو چه ميدانستي مرهمي بر دل شيداي مني
آمدي در دل و جانم،تو صفايم دادي
تو اميدم دادي،تو به من عشق،صفا،مهرو وفايم دادي
بوم نقَاشي من بيرنگ بود،وه كه جلايم دادي
پيكرم همچو كويري تشنه
در پي آب سفر كرد خسته
اي كه تو با قلم انگشتت
ضربه بر من زدي و تاب و توانم دادي
ديده ات را به چه شوقي تو به من ميدادي
تو طبيبي بودي كه در اين راز دل انگيز،دوايم دادي
راز من در پي لمس دل تو
واي بر من چه دلي بود دلت نان و نوايم دادي...

2006-02-24T07:29:00.000-08:00

****
تا تو هستی و غزل هست دلم تنها نیست
محرمی چون تو هنوزم به چنین دنیا نیست
از تو تا ما سخن عشق همان است که رفت
که در این وصف زبان دگری گویا نیست
بعد تو قول وغزلهاست جهان را اما
غزل توست که در قولی از آنه ما نیست
تو چه رازی ؟ که به هر شیوه تو را می جویم
تازه می یابم و بازت اثری پیدا نیست
شب که آرام تر از پلک تو را می بندم
در دلم طاقت دیدار تو تا فردا نیست
این که پیوست به هر رود که دریا باشد
از تو گر موج نگیرد به خدا دریا نیست
من نه آنم که به توصیف خطا بنشینم
این تو هستی که سزاوار تو باز اینها نیست .
****

2006-02-24T06:32:00.000-08:00

2006-02-24T05:59:00.000-08:00

دلشکن

به که گویم چه بگویم که چه کرده غم تو به ما
همه سوزم همه دردم به خدا به خدا به خدا
یار بیگانه نوازم شرح عشق جانگدازم قصه ای از سوز و سازم
با تو می گویم امشب
تا که چشم جان گشودم شمع پنهان وجودم شعله زد در تار و پودم
آه جانسوزم بر لب
تو ندانی که چه کردی به من و دل من به خدا
چه غمت از من بیدل تو کجا من خسته کجا
رهگذار بی نصیبی بی قراری بی شکیبی تا سحرگه ناله سر کرده
نیمه شبها در سیاهی بی نصیبی بی پناهی از سر کویی گذر کرده

ای بهشت موعودم آن سیاهی من بودم ای بی خبر ای سرور من
می گذشتی از بر من
نه اشک چشمم را بدیدی نه ناله قلبم شنیدی
چو بخت من رفتی مه من چو آهوی صحرا رمیدی
ز سوی من دامن کشیدی تو دل شکن رفتی

harf haye ziba

2006-02-24T05:52:00.000-08:00

* هميشه ماه به حوض آب می آيد تا ماهی ها را به آسمان ببرد .
* خوشبختی ، خود تويِی ، در آيينه ديگران آن را مجو .
* خنده هايت را برای روز مبادا نگه ندار .
* افراد کم حرف ، زبانشان در نگاهشان است .
* به سفر که می روی ، بال هايت را فراموش نکن .
* به آيينه که نگاه می کنی ، او محو تماشای تو شده است .
* نگاهت را به هر گوشه ای پرتاب نکن .
* طوفان با همه خشمش ، نمی ماند ؛ درياست که هميشه پا برجاست .
* زمين ، سريع قرض دريا را از ابرا می گيرد .
* به ستاره ها که نگاه می کنی ، آسمان را فراموش نکن .
* کوير ، بزرگترين سکوت آفرينش است .
* هر چند وقت يک بار خودت را از خودت طلب کن ، شايد گمشده باشی .
* کثرت سنگ ها مانع نمی شود که من از زيبايی شان سخن نگويم .
* وقتی خواب هايت کوچ کنند به ارزش شب ها پی خواهی برد

eshghe ironi...(gogoosh&behrooz vosooghi)

2006-02-23T07:19:00.000-08:00

hamishe yad begirim chejoori bayad del bedast avord na ain ke del shekast

2006-02-23T07:00:00.000-08:00